Wiktor Brodzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Brodzki, 1870.
Wiktor Brodzki, Pierwsze podszepty miłości

Wiktor Brodzki, (ur. 1826 w Ochotówce na Wołyniu[a], zm. 9 października 1904 w Rzymie) – polski rzeźbiarz.

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, wykonywał liczne dzieła na zamówienie dworu i rodziny carskiej, w roku 1855 osiadł w Rzymie, gdzie dzięki swoim pracom zdobył rozgłos. W roku 1862 został członkiem akademii sztuki w Petersburgu, od 1868 profesor honorowy tamtejszej uczelni. Tworzył rzeźby o tematyce antycznej, mitologicznej, alegorycznej, religijnej (posąg Jezusa błogosławiącego - kościół Wszystkich Świętych, Warszawa), portrety (popiersia: Mikołaja Kopernika, Tadeusza Kościuszki, Adama Mickiewicza, Stanisława Kierbedzia, medalion do pomnika Jana Kochanowskiego w Poznaniu) oraz pomniki nagrobne (Nagrobek Laury Przeździeckiej w Kamieńcu Podolskim).

W 1884 roku został członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[1].

Zmarł w Rzymie i został pochowany na tamtejszym słynnym cmentarzu Campo Verano.

Uwagi

  1. Polski Słownik Biograficzny podaje, że Wiktor Brodzki urodził się w 1817 roku w Olesinku.

Przypisy

  1. Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s.2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons