Wniebowzięcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wniebowzięcie - według teologii chrześcijańskiej to zabranie osoby świętej przez Boga do nieba za życia lub po śmierci wraz z ciałem i duszą.

Według Biblii Bóg zabrał do nieba dwie osoby:

Biblia zapowiada także, że po paruzji wszyscy sprawiedliwi zostaną zabrani przez Boga do nieba i będą żyć wiecznie (por. Pierwszy list do Tesaloniczan 4,17).

Według Tradycji katolickiej, potwierdzonej przez dogmat ogłoszony w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus w 1950 roku, Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny z duszą i ciałem dokonało się u schyłku jej życia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]