Wodorosiarczan metylu
| Wodorosiarczan metylu | |||||
|
|
|||||
| Nazewnictwo | |||||
|
|||||
|
|||||
| Ogólne informacje | |||||
| Wzór sumaryczny | CH4O4S | ||||
| Masa molowa | 112,10506 g/mol | ||||
|
|||||
| Identyfikacja | |||||
| Numer CAS | 75-93-4 | ||||
| PubChem | 6412[1] | ||||
| Podobne związki | |||||
| Podobne związki | siarczan dimetylu | ||||
Wodorosiarczan metylu – związek chemiczny o wzorze CH3OSO3H. Związek ten jest monometylowym estrem kwasu siarkowego. CH3OSO3H jest oleistą cieczą[2]. Wodorosiarczan metylu jest produktem pośrednim w hydrolizie innego estru - siarczanu dimetylu, (CH3)2SO4:
- (CH3)2SO4 + H2O → (CH3)HSO4 + CH3OH
Wodorosiarczan metylu jest kwasem, ulega dysocjacji zgodnie z równaniem:
- (CH3)HSO4 → (CH3)SO4- + H+
Wodorosiarczan metylu został odkryty w 1993 roku, gdy dowiedziono, że pewne związki rtęci katalizują konwersję metanu do wodorosiarczanu metylu z wysoką wydajnością i selektywnością w stężonym kwasie siarkowym. Jednak z powodu toksyczności rtęci, zainteresowanie wodorosiarczanem metylu pojawiło się dopiero w 1998 roku, po odkryciu reakcji pomiędzy metanem, tlenkiem siarki (VI) i tlenem katalizowanej przez związki kompleksowe platyny:
- CH4 + SO3 + 1/2 O2 → (CH3)HSO4
Odkrycie to wskazało potencjalną metodę przetwarzania niedrogiego i powszechnie występującego metanu do metanolu, który jest zarówno bardziej użyteczną, jak również wygodniejszą w transporcie substancją od metanu. Proponowany proces, jako produkt pośredni, wykorzystuje ugrupowanie Pt-CH3.
Sole (CH3)SO4- są dostępne komercyjnie[3].
Przypisy
- ↑ Wodorosiarczan metylu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Służba Celna Rzeczypospolitej Polskiej System ISZTAR (pol.). [dostęp 2013-02-14].
- ↑ Tris(2-hydroxyethyl)methylammonium methylsulfat Produkt Beschreibung (niem.). [dostęp 2013-02-14].