Wyż baryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
L-Niż Islandzki, H-Wyż Północnorosyjski

Wyż baryczny, antycyklon – (z greckiego anti-przeciw oraz kyklos-krąg, obrót) w meteorologii jeden z układów barycznych, obszar wysokiego ciśnienia atmosferycznego, w którym najwyższe panuje w centrum układu a prądy powietrza skierowane są na zewnątrz ku obszarom o niższym ciśnieniu. Wirowy ruch mas powietrza w antycyklonie odbywa się na półkuli północnej zgodnie z ruchami wskazówek zegara.

Pogoda wyżowa[edytuj | edytuj kod]

Lato[edytuj | edytuj kod]

W lecie pogoda wyżowa charakteryzuje się dużą ilością słońca i często bezchmurnym niebem. Temperatury wyżu barycznego latem są zazwyczaj dość wysokie.

Zima[edytuj | edytuj kod]

Pogoda podczas zimowego wyżu może być dwojaka. W pierwszym przypadku występuje duże zachmurzenie oraz mgły (tzw. "zgniły wyż"). Mamy wówczas do czynienia z gromadzeniem się pary wodnej oraz zanieczyszczeń przy powierzchni ziemi, często prowadzi to do powstania smogu. Pogoda w czasie wyżu może też być, podobnie jak latem, słoneczna i bezchmurna, ale zarazem bardzo mroźna. Podczas takiej pogody możemy obserwować grubą warstwę śniegu, szadź na drzewach i tym podobne elementy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]