Zapylak fioletowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zapylak fioletowy
Campylopterus hemileucurus[1]
(Deppe, 1830)
Samiec zapylaka fioletowego
Samiec zapylaka fioletowego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd lelkowe
Rodzina kolibrowate
Podrodzina kolibry
Rodzaj Campylopterus
Gatunek zapylak fioletowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zapylak fioletowy (Campylopterus hemileucurus) - gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych. Zasiedla Amerykę Środkową.

Środowisko i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem życia tego gatunku są nadbrzeżne skarpy, lasy wewnątrz kontynentu i łąki. Spotykany jest na wysokości 3,3 do 8 km n.p.m. Nie migruje, ponieważ pożywienie jest dostępne cały rok i są dostępne dobre miejsca do lęgów.[3]

Zapylak fioletowy występuje od części południowego[4][5] Meksyku, Salwadoru i Gwatemali po Kostarykę i Honduras.[3] Zasięg występowania wynosi około 314 000 km2[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała: 15,2 cm[3]
  • rozpiętość skrzydeł: 8,3 cm[3]
  • masa ciała[6]
    • samce: 11,8 g
    • samice: 9,5 g

Występuje dymorfizm płciowy. U samca dolne części ciała i brzuch są ciemnofioletowe lub niebieskie, a po stronie grzbietowej ciemnozielone lub czarne. Samice na spodzie ciała są zielonkawe, na wierzchu czarne. U obu płci występuje fioletowe gardło. Ogon jest czarny z białym zakończeniem. Pióra mają fioletową lub granatową opalizację. Dziób długi i zagięty.[3]

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak większość kolibrów żywi się nektarem, ale i insektami, jak muchówki, pająki, błonkoskrzydłe, chrząszcze i inne małe stawonogi. Nektar pobiera najchętniej z jasno ubarwionych kwiatów, szczególnie z rodzaju Marcgravia, największe zainteresowanie wykazują kwiatami czerwonymi i żółtymi. W trakcie sezonu lęgowego często latają nad strumieniami łapiąc komary. Ta technika jest pospolita u wszystkich kolibrów.[3]

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Campylopterus hemileucurus wyprowadza 2 lęgi w sezonie trwającym w porze deszczowej, od maja do sierpnia. Zazwyczaj składa 2 jaja, a inkubacja trwa 20-21 dni. Pisklęta po wykluciu ważą 1,05-1,17 g. Po 11 lub 12 dniach uzyskują właściwą dla dorosłych osobników masę, a po 22-24 dniach są w pełni opierzone. Głównie samica opiekuje się młodymi, które żywią się pająkami. Wiek umożliwiający rozród, długość życia i wielkość terytorium nie są znane.[3]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Campylopterus hemileucurus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Campylopterus hemileucurus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 ADW: Campylopterus hemileucurus: Information (ang.). [dostęp 16 czerwca 2012].
  4. 4,0 4,1 BirdLife International: Violet Sabrewing (Campylopterus hemileucurus) - BirdLife Species Factsheet (ang.). [dostęp 16 czerwca 2012].
  5. Violet Sabrewing (Campylopterus hemileucurus) - The Internet Bird Collection (ang.). [dostęp 16 czerwca 2012].
  6. Handbook of the Birds of the World, Volume 5, Barn-owls to Hummingbirds.