Zarządca nieruchomości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zarządca nieruchomościami – osoba fizyczna posiadająca licencję zarządcy nieruchomości nadaną w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 z późn. zm.[1]), prowadząca działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami na własny rachunek i ryzyko. Praca zarządcy polega na analizie, monitorowaniu czynników od których jest uzależnione prowadzenie racjonalnej gospodarki nieruchomością i podejmowaniu stosownych decyzji mających wpływ na bieżące a także przyszłe planowanie jak najbardziej efektywnego wykorzystania będącej w gestii zarządcy nieruchomości. Wiedza, profesjonalne przygotowanie, nabyta praktyka zarządcy daje gwarancję osiągnięcia spodziewanego zysku z danej nieruchomości z pożytkiem dla całej społeczności mieszkającej w zarządzanym przez niego budynku (według UGN Art. 184 p.2).

Po wejściu w 2013 r. tzw. "ustawy deregulacyjnej" wykonywanie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie wymaga już licencji, a jedynie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej[2] (poza oczywiście kwestiami związanymi z rejestracją działalności gospodarczej, zależnymi od jej formy).

Źródła prawne[edytuj | edytuj kod]

Zawody związane z obsługą rynku nieruchomości:

wywodzą się z ustawy o gospodarce nieruchomościami, która określa podstawowe zasady prowadzania działalności zawodowej w tym zakresie. Są to zawody regulowane. Wykonywanie działalności w zakresie tych zawodów wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji i uprawnień. W przypadku zarządcy nieruchomości była to odpowiednia licencja. Po "deregulacji" wielu zawodów w 2013 r. odrębną ustawą, zniesiono licencje zawodowe dla zarządców nieruchomości[2].

Uzyskanie licencji zarządcy nieruchomości[edytuj | edytuj kod]

Aby uzyskać licencję zarządcy nieruchomości i móc prowadzić działalność zawodową związaną z zarządzeniem nieruchomościami należało spełnić kilka ustawowych warunków, w tym m.in. posiadać wykształcenie wyższe i ukończyć studia podyplomowe w zakresie zarządzenia nieruchomościami lub posiadać wykształcenie wyższe z zakresu gospodarki nieruchomościami, odbyć odpowiednio udokumentowaną praktykę (wcześniej obowiązywał również egzamin państwowy, później zniesiony). Licencję mogła uzyskać wyłącznie osoba fizyczna.

W 2013 r. uchwalono tzw. "ustawę deregulacyjną" mocą której zniesiono obowiązek posiadania licencji zarządcy nieruchomości[2].

Obowiązki zarządcy nieruchomości[edytuj | edytuj kod]

Art. 186 ustawy o gospodarce nieruchomościami definiuje kodeks powinności zarządcy:

  • stosować przepisy prawa,
  • stosować standardy zawodowe,
  • kierować się zasadami etyki zawodowej,
  • czynności zarządzania wykonywać za szczególną starannością,
  • kierować się zasadą ochrony interesów osób, na rzecz których wykonywane są czynności zarządzania,
  • stale doskonalić kwalifikacje zawodowe.

Te ogólne przepisy ustawy są mniej lub bardziej formalnie uszczegółowione w wielu źródłach i opracowaniach.

Od kwietnia 2008 nastąpiła zasadnicza zmiana przepisów o stałym doskonaleniu – Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie stałego doskonalenia zawodowego (Dz. U. z 2008 r. Nr 80, poz. 475 z późn. zm.[3]) [1]

Według wyżej wymienionego Rozporządzenia obowiązek doskonalenia zawodowego spoczywa na wszystkich osobach, które posiadają uprawnienia zawodowe w zakresie gospodarowania nieruchomościami, tj. na pośrednikach w obrocie nieruchomościami, zarządcach nieruchomości i rzeczoznawcach majątkowych. Spełnienie tego obowiązku polega na udziale osoby uprawnionej w seminariach, szkoleniach lub kursach specjalistycznych dotyczących gospodarowania nieruchomościami i rynku nieruchomości w zakresie uprawnień i licencji zawodowych posiadanych przez osobę uprawnioną (§ 3.1 Rozporządzenia).

Organizator takiego seminarium, szkolenia bądź kursu zobowiązany jest do przesłania w ciągu 14 dni od zakończeniu szkolenia, kursu bądź seminarium do Ministerstwa Infrastruktury listy obecności z podaniem imienia, nazwiska oraz numerem licencji zawodowej. Dzięki temu na koniec roku Ministerstwo w łatwy sposób będzie mogło skontrolować kto z uprawnionych osób spełnił obowiązek doskonalenia zawodowego (§ 5,6,7 Rozporządzenia).

W paragrafie ósmym ustawodawca określa, iż aby obowiązek stałego doskonalenia był spełniony osoba uprawniona musi uczestniczyć w ciągu jednego okresu rozliczeniowego (rok kalendarzowy) co najmniej w 24 godzinach edukacyjnych kształcenia w dowolnie wybranych formach (§ 8.2 Rozporządzenia)

Organizacje zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Zarządcy nieruchomości, podobnie jak wiele innych środowisk zawodowych, organizują się, tworząc stowarzyszenia skupiające w swoich szeregach osoby wykonujące ten zawód. Jako pierwsze w Polsce powstało Polskie Stowarzyszenie Zarządców i Administratorów Nieruchomości w Krakowie w 1996 r. Stowarzyszenia skupione są w federacjach, które m.in. reprezentują środowisko zarządców nieruchomości przed organami państwowymi, koordynują działania stowarzyszeń, opracowują standardy zawodowe oraz podejmują wiele innych zadań.

Według stanu na rok 2011 działa pięć federacji zarządców nieruchomości:

  • Polska Konfederacja Rynku Nieruchomości
  • Federacja Gospodarki Nieruchomościami (skupiająca oprócz stowarzyszeń zarządców nieruchomości także stowarzyszenia pośredników w obrocie nieruchomościami, stowarzyszenia rzeczoznawców majątkowych oraz stowarzyszenia osób z uprawnieniami do wykonywania certyfikatów energetycznych)
  • Polska Federacja Organizacji Zarządców i Administratorów Nieruchomości
  • Polska Federacja Stowarzyszeń Zarządców Nieruchomości
  • Polska Federacja Rynku Nieruchomości (skupiająca oprócz stowarzyszeń zarządców nieruchomości także stowarzyszenia pośredników w obrocie nieruchomościami oraz rzeczoznawców majątkowych)

W kraju działają także oddziały międzynarodowych organizacji zrzeszających zarządców nieruchomości, w tym między innymi stowarzyszenie Polski Oddział Instytutu Zarządzania Nieruchomościami IREM (IREM Polska), przyznające swój własny tytuł zawodowy Dyplomowanego Zarządcy Nieruchomości.

Podobnie jak w środowiskach zawodowych pośredników w obrocie nieruchomościami oraz rzeczoznawców majątkowych, również wśród zarządców nieruchomości jest szeroko dyskutowana koncepcja przekształcenia istniejących federacji w jedną izbę zawodową zarządców nieruchomości. Powstałby wówczas jednolity samorząd zawodowy, o zakresie działania i kompetencjach analogicznych do posiadanych przez istniejące izby zawodowe innych grup zawodowych, tj. np.: architekci, urbaniści, inż. budownictwa, adwokaci, lekarze, itp.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. (Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741)
  2. 2,0 2,1 2,2 Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 829 Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów.
  3. Rozporządzenie dnia 17 kwietnia 2008 w sprawie doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości. (Dz. U. z 2008 r. Nr 80, poz. 475)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.