Zbiór pusty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
∅
Zbiór pusty - zbiór, który nie zawiera żadnych elementów. W teorii mnogości ZF, będącej najpopularniejszą aksjomatyką współczesnej matematyki, istnienie zbioru pustego postuluje aksjomat zbioru pustego, natomiast aksjomat ekstensjonalności gwarantuje jego jedyność. Zbiór pusty oznaczany jest zwykle symbolami
,
, ∅ bądź {}.
Zbiór, który nie jest pusty (należy do niego choćby jeden element) nazywany jest zbiorem niepustym.
[edytuj] Własności
- Zbiór pusty jest podzbiorem każdego zbioru:

- Jest to wniosek z reguły mówiącej, że z fałszu wynika wszystko. W tym wypadku

- Suma dowolnego zbioru A i zbioru pustego jest równa zbiorowi A:
- Iloczyn dowolnego zbioru A i zbioru pustego jest równy zbiorowi pustemu:
- Iloczyn kartezjański dowolnego zbioru A i zbioru pustego jest równy zbiorowi pustemu:
- Jedynym podzbiorem zbioru pustego jest zbiór pusty:
- Moc zbioru pustego wynosi 0:
- Dla dowolnego zbioru A, zbiór pusty jest relacją w A, zwaną relacją pustą.
- Dla dowolnego zbioru A można określić funkcję
, zwaną funkcją pustą. - Jeżeli
jest dowolną funkcją zdaniową, to prawdą jest, że:
- Ponadto, dla dowolnej funkcji zdaniowej
i zbioru A, na którym jest ona określona, zachodzi warunek:
etc.
[edytuj] Bibliografia
- Rozdział II (pdf). W: Kazimierz Kuratowski, Andrzej Mostowski: Teoria mnogości. T. 27. Warszawa-Wrocław: Monografie matematyczne, 1952, s. 8-10. [dostęp 18.06.2011].







, zwaną
jest dowolną 
![[\forall x \in A: ( F(x) \and \lnot F(x) )] \implies A = \varnothing](http://upload.wikimedia.org/math/a/a/e/aaee689144acc19754f926f895922e2f.png)
etc.