Łączka (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°46′33″N 18°43′46″E
- błąd 39 m
WD 49°46'39"N, 18°44'16"E, 49°46'36.37"N, 18°44'11.40"E
- błąd 39 m
Odległość 659 m
Łączka
wieś
Ilustracja
Gminne Centrum Kultury
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat cieszyński
Gmina Dębowiec
Liczba ludności (2008) 289
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 43-426
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0051687
Położenie na mapie gminy Dębowiec
Mapa konturowa gminy Dębowiec, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Łączka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Łączka”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Łączka”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Łączka”
Ziemia49°46′33″N 18°43′46″E/49,775833 18,729444
Nieoficjalny herb wsi Łączka

Łączka (cz. Loučka, niem. Landschka) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Dębowiec. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 192 ha[1], a liczba ludności 289, co daje gęstość zaludnienia równą 150,5 os./km².

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana w 1446 roku[2]. Łączką mógł być też kawałek ziemi na Lochni nadany Ticzkowi von Logau dokumentem księcia Wacława I z dnia 12 marca 1434[3]:

My Wacław, z łaski Bożej książę w Śląsku, pan na Cieszynie i Wielkiego Głogowa (...) postanowiliśmy prawem naszej książęcej szczodrobliwości rzeczonemu Ticzkowi von Logau, jego dziedzicom i prawnym spadkobiercom najłaskawiej dać i oddać we władanie mocą tego dokumentu nasze pole i miejsce, które się Lochni [Łączka?] nazywa oznaczone od trzech wielkich dębów do Kiesselaw mole (tamy w Kisielowie) i oba za wspólną wodę ta sama tak daleko jak jest oznaczone ze wszystkimi prawami (...) tak jak my i nasi przodkowie owe pole Locheny [Łączka?] zwane trzymali i posiadali.

Politycznie wieś znajdowała się wówczas w granicach Księstwa Cieszyńskiego, będącego lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 18 budynkach w Łączce na obszarze 193 hektarów mieszkało 141 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 73,1 os./km². z tego wszyscy byli polskojęzyczni, 73 (51,8%) było katolikami a 68 (48,2%) ewangelikami[4]. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 143, z czego wszyscy byli polskojęzyczni, 80 (55,9%) było katolikami a 63 (44,1%) ewangelikami[5].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez Łączkę przechodzi droga ekspresowa S52 na długości 2,24 km[1].

Pomniki przyrody[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miejscowości znajdują się 3 dęby będące pomnikami przyrody[6].

Obiekt Wymiary Szacunkowy wiek Położenie Data ustanowienia pomnikiem
Dąb szypułkowy (Quercus robur) obw.: 395 cm
wys.: 20 m
300 lat obok potoku 1963
Skupienie 2 dębów (Quercus sp.) obw.: 370 i 410 cm
wys.: 20-25 m
250 lat 1963

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gmina Dębowiec: Plan Rozwoju Miejscowości Łączka. W: www.debowiec.bip.info.pl [on-line]. 2005-03-10. [dostęp 2011-01-01].
  2. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 307. ISBN 978-83-926929-3-5.
  3. Przewodnik po Gminie Dębowiec. Cieszyn: 2009.
  4. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  5. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  6. Wykaz pomników przyrody na terenie Śląska Cieszyńskiego. W: Henryk Mróz: Śląsk Cieszyński, Środowisko naturalne. Cieszyn: Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 1997, s. 66. ISBN 83-903589-9-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]