Gumna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gumna
Herb
Herb Gumien
Kaplica ewangelicka w Gumnach
Kaplica ewangelicka w Gumnach
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat cieszyński
Gmina Dębowiec
Sołectwo Gumna
Liczba ludności (2008) 431
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-426
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0051581
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Gumna
Gumna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gumna
Gumna
Ziemia 49°46′28″N 18°41′31″E/49,774444 18,691944

Gumna (cz. Humna, niem. Gumna) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Dębowiec. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 410 ha[1], a liczba ludności 431, co daje gęstość zaludnienia równą 105,1 os./km².

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona jest na Pogórzu Cieszyńskim. Od strony północnej sąsiaduje z Kostkowicami, na wschodzie z Ogrodzoną, na południu z Cieszynem (Krasną), na zachodzie z Zamarskami.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Gumnach odkryto ślądy pierwszych społeczności rolniczych jakie pojawiły się na Śląsku Cieszyńskim w IV tysiącleciu p.n.e., związane są one z późną kulturą lendzielską[2],

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1523 roku[3], co czyni ją najpóźniej wzmiankowaną spośród miejscowości wchodzących w skład gminy Dębowiec. Od początku znajdowała się w granicach księstwa cieszyńskiego (od 1327 lenna Królestwa Czech) i pozostawała wsią książęcą, tutejsi rybacy zobowiązani byli dostarczać na cieszyński zamek karpie z miejscowych stawów[4].

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 41 budynkach w Gumnach na obszarze 409 hektarów mieszkało 286 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 69,9 os./km². z tego 125 (43,7%) mieszkańców było katolikami, 155 (54,2%) ewangelikami a 6 (2,1%) wyznawcami judaizmu, 278 (97,2%) było polsko- a 8 (2,8%) niemieckojęzycznymi[5]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosład do 44 a mieszkańców do 312, z czego 129 (41,3%) było katolikami, 175 (56,1%) ewangelikami a 8 (2,6%) żydami, 290 (92,9%) polsko- a 22 (7,1%) niemieckojęzycznymi[6].

W 1912 roku zawiązana została miejscowa jednostka ochotniczej straży pożarnej[7].

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Transport i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez południową część Gumien przechodzi droga ekspresowa S1 na długości 0,82 km[1].

Przez centrum wsi kursują autobusy TRANSKOM Skoczów Sp. z o.o. relacji Cieszyn – Skoczów oraz prywatnego przewoźnika DAS II relacji Cieszyn – Dębowiec Podlesie. Do wsi kursują również autobusy ZGK Cieszyn linii podmiejskiej nr 40 do remizy OSP Gumna. Przez wieś przebiega również trasa innych przewoźników (LINEA TRANS obsługując linię relacji Cieszyn – Brenna Bukowa) linii, takich jak Cieszyn – Bielsko-Biała, Cieszyn – Brenna, Cieszyn – Skoczów, Cieszyn – Ustroń Lipowiec. Linie te jednak nie kursują przez centrum wsi, lecz zatrzymują się tylko na jednym przystanku – Gumna.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość przechodzi trasa rowerowa:

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Dębowca działalność duszpasterską prowadzą następujące Kościoły:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gmina Dębowiec: Plan Rozwoju Miejscowości Gumna. W: www.debowiec.bip.info.pl [on-line]. 2005-03-10. [dostęp 2011-01-01].
  2. Śląsk Cieszyński w czasach prehistorycznych. Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2009. ISBN 978-83-926929-2-8.
  3. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 310. ISBN 978-83-926929-3-5.
  4. I. Panic, 2010, s. 340
  5. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  6. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  7. Jan Bacza: Strażacy w Gumnach świętowali. W: ox.pl [on-line]. 27-08-2012. [dostęp 30-08-2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]