Łąkoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Kutna Łąkoszyn
Część miasta Kutna
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat kutnowski
Miasto Kutno
Data założenia XIII wiek
SIMC 0969178
Nr kierunkowy (+48) 24
Kod pocztowy 99-300
Tablice rejestracyjne EKU
Położenie na mapie Kutna
Mapa lokalizacyjna Kutna
Łąkoszyn
Łąkoszyn
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Łąkoszyn
Łąkoszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łąkoszyn
Łąkoszyn
Ziemia52°13′18″N 19°21′49″E/52,221667 19,363611
Portal Portal Polska

Łąkoszyn – część miasta Kutna (historycznie nazywana dzielnicą mieszkaniową) położona na prawym brzegu rzeki Ochni.

Mieszkańcy miasta tradycyjnie określają mianem Łąkoszyn całą część Kutna położoną na południe od linii kolejowej nr 3 (WarszawaPoznań)[potrzebny przypis].

Łąkoszyn nie tworzy jednostki pomocniczej miasta (dzielnicy, osiedla).

Tradycyjnie Łąkoszyn dzielony jest jeszcze na tzw. Łąkoszyn Nowy (bloki) oraz Łąkoszyn Stary (stare i nowe domki jednorodzinne). Centrum dzielnicy stanowi, jak niegdyś, kościół pw. św. Stanisława Męczennika z 1912 r. Łąkoszyn posiada także własny cmentarz parafialny.

Dzielnica jest podzielona na dwie części przez obwodnicę Kutna w ciągu drogi krajowej nr 92. Południowa jej część, odleglejsza od centrum, nosi nazwę Kolonia Łąkoszyn[potrzebny przypis].

Układ przestrzenny Łąkoszyna nie zachował żadnych czytelnych śladów rozplanowania miejskiego.

Historia[edytuj]

Początkowo Łąkoszyn był osobnym tworem urbanizacyjnym. Pierwsza wzmianka o istnieniu znajdującej się w szlacheckich rękach miejscowości pochodzi z 1359 r. Na przełomie XIV i XV w. właściciele dokonali tu lokacji miasta, co potwierdza wzmianka z 1417 r. Od tego czasu Łąkoszyn stanowił znaczną konkurencję dla rozwijającego się po drugiej stronie Ochni Kutna.[potrzebny przypis] Przypuszcza się, że Łąkoszyn był pod koniec średniowiecza miejscem, w którym miały miejsce sesje wyjazdowe łęczyckiego sądu grodzkiego.[1]

Ciekawostką jest to, że rzeka stanowiła granicę województw: rawskiego (w nim leżało Kutno) i łęczyckiego (Łąkoszyn).

Oba miasta spierały się przez lata ze sobą w sądach. Jednak miasto Łąkoszyn nie wytrzymało rywalizacji z mazowieckim Kutnem - pod koniec XVIII w. było już ubogą osadą, liczącą zaledwie 101 mieszkańców. W konsekwencji w pierwszej poł. XIX w. Łąkoszyn występuje już jako wieś, jednak data odebrania mu praw miejskich pozostaje nieznana. W 1929 r. miejscowość zostaje włączona do administracyjnych granic Kutna.[potrzebny przypis]

Przypisy

  1. M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012

Linki zewnętrzne[edytuj]