Łańcuch alpejsko-himalajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alpiner Gebirgsgürtel.png

Łańcuch alpejsko-himalajski – wielki system górski w północnej Afryce, południowej Europie i południowej Azji. Należą do niego subsystemy górskie powstałe w orogenezie alpejskiej na pograniczu płyty eurazjatyckiej z płytami afrykańską,egejską, arabską i indoaustralijską. Niewielka płyta adriatycka jest zaklinowana między dwa odgałęzienia łańcucha – pomiędzy Apeniny i Góry Dynarskie. Łańcuch alpejsko-himalajski wciąż podlega wypiętrzaniu, wskutek czego jako całość jest drugim co do intensywności wstrząsów obszarem sejsmicznym na świecie (po pacyficznym pierścieniu ognia).

Łańcuch alpejsko-himalajski ma przebieg w przybliżeniu równoleżnikowy, z wyjątkiem sięgającej daleko na południe odnogi Azji Południowo-Wschodniej. Rozciąga się od Półwyspu Iberyjskiego na zachodnim krańcu Europy po archipelag Wysp Sundajskich na południowo-wschodnim krańcu Azji, gdzie łączy się z równie wielkim systemem łańcucha okołopacyficznego. Składa się z dwóch, a w niektórych miejscach trzech gałęzi, między którymi w zapadliskach tektonicznych zachowały się pozostałości starszych skorup – kontynentalnej płyty kimmeryjskiej i młodszej skorupy oceanicznej.

W skład łańcucha alpejsko-himalajskiego wchodzą następujące łańcuchy górskie: