Pacyficzny pierścień ognia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pacyficzny pierścień ognia – strefa częstych trzęsień ziemi i erupcji wulkanicznych, która otacza Ocean Spokojny. Cechą charakterystyczną są strefy subdukcji zarówno we wschodniej jak i zachodniej części pierścienia; równocześnie dno Pacyfiku przyrasta w strefach spreadingu na dnie oceanu (Grzbiet Wschodniopacyficzny). Obejmuje nieomal ciągły pas rowów oceanicznych wzdłuż wybrzeży obu Ameryk, wschodniej Azji oraz rowy Kermadec i Tonga, wzdłuż których znajdują się strefy wulkaniczne typowe dla stref subdukcji. Ponadto na Pacyfiku znajduje się szereg wulkanicznych łańcuchów górskich będących wynikiem plam gorąca. Z uwagi na częste trzęsienia ziemi strefę nazywany także okołopacyficznym pasem sejsmicznym. Ocenia się, że zdarza się tutaj około 81% większych trzęsień ziemi, występuje tam 90% wszystkich czynnych wulkanów lądowych.

Do pacyficznego pierścienia ognia zaliczane są następujące obszary:

Pierścień Ognia