Światła wielkiego miasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Światła wielkiego miasta
City Lights
Gatunek dramat, romans
Data premiery 30 stycznia 1931 (świat)
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 87 minut
Reżyseria Charles Chaplin
Scenariusz Charles Chaplin
Główne role Charles Chaplin,
Virginia Cherrill,
Harry Myers,
Jean Harlow
Muzyka José Padilla Sánchez,
Charles Chaplin
Zdjęcia Gordon Pollock,
Roland Totheroh
Scenografia Charles D. Hall
Montaż Willard Nico,
Charles Chaplin
Produkcja Charles Chaplin
Wytwórnia Charles Chaplin Productions
Dystrybucja United Artists
Budżet 1.500.000 $
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Światła wielkiego miasta - amerykański czarno-biały, niemy film Charlesa Chaplina z 1931 r.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film Chaplina opowiada o miłości między niewidomą kwiaciarką a "eleganckim trampem" – ulubioną postacią Chaplina. Tramp pragnie zebrać pieniądze na operację oczu ukochanej. Ma szczęście, gdyż ratuje on bogatego jegomościa (pragnącego popełnić samobójstwo), który za to go pokochał, i dostaje od niego pieniądze. Jednak okazuje się, że w mieszkaniu są złodzieje. Tramp dzwoni na policję, ale złodzieje uciekają, ogłuszając bogacza. Gdy przyjeżdża policja, tramp zostaje zatrzymany, gdyż jego kolega zapomina, kim on jest. Wyrywa się jednak i ucieka z pieniędzmi. Daje je dziewczynie. Chwilę potem zostaje złapany przez policję. Po wyjściu z więzienia, włóczęga spotyka ukochaną, która odzyskała wzrok. Ta poznaje go po jakiejś minucie. I tak się kończy Chaplinowski film. Pokazuje on, że najbiedniejsi potrafią być lepsi i być zdolnymi do większych poświęceń od bogaczy.

Varia[edytuj | edytuj kod]

  • Temat muzyczny pojawiający się w scenach z niewidomą dziewczyną z kwiatami[1] to pieśń w typie habanery sprzedawczyni fiołków - La Violetera José Padilli, którego nazwisko nie pojawiło się w czołówce filmu. W lipcu 1934 Charlie Chaplin przegrał proces przed sądem w Paryżu o naruszenie praw autorskich i był zobowiązany do zapłacenia na rzecz kompozytora odszkodowania w wysokości 15 000 ówczesnych franków francuskich z odsetkami od dnia premiery filmu[2].
  • Nakręcono aż 342 duble sceny kupowania kwiatów od niewidomej kwiaciarki. Chaplinowi nie podobał się sposób przedstawienia ważnej dla filmu pomyłki (wzięcia włóczęgi za bogacza)
  • Światła wielkiego miasta to najbardziej pracochłonny film Chaplina. Jego produkcja zajęła mu aż 4 lata (1927 do 1931), zdjęcia zajęły 180 dni.
  • Gęganie na początku filmu jest parodią pierwszego filmu dźwiękowego Śpiewaka jazzbandu; ich wykonawcą był Chaplin.
  • W rankingu opublikowanym w 2001 roku przez Amerykański Instytut Filmowy z okazji stulecia kina, na 100 miejsc Światła wielkiego miasta zajęły 76.
  • Film znalazł się na liście "100 największych filmów w historii kina" opublikowanej w 2005 roku przez magazyn The Times.
  • "Światła wielkiego miasta" to pierwszy film Chaplina w erze dźwięku.
  • Był to ulubiony film Orsona Wellesa.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]