Świnice Warckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°02'27"N 18°55'05"E

- błąd

38 m

WD

52°1'59.9"N, 18°55'0.1"E, 51°59'N, 18°59'E

- błąd

14 m

Odległość

887 m

Świnice Warckie
wieś
Ilustracja
Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. Faustyny Kowalskiej
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

łęczycki

Gmina

Świnice Warckie

Liczba ludności (2011)

644[1]

Strefa numeracyjna

63

Kod pocztowy

99-140[2]

Tablice rejestracyjne

ELE

SIMC

0297810

Położenie na mapie gminy Świnice Warckie
Mapa konturowa gminy Świnice Warckie, w centrum znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
Mapa konturowa powiatu łęczyckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Ziemia52°02′27″N 18°55′05″E/52,040833 18,918056
Strona internetowa

Świnice Warckiewieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Świnice Warckie, w Kotlinie Kolskiej.

Integralne części wsi Świnice Warckie[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1039228 Piotrówka część wsi

Świnice uzyskały lokację miejską przed 1458 rokiem, zdegradowane przed 1500 rokiem[5].

Do 1937 roku siedziba gminy Zelgoszcz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Miejscowość jest niewielką wsią, zamieszkaną przez około 640 mieszkańców; jest ona siedzibą gminy Świnice Warckie.

Chrzcielnica w starej części kościoła parafialnego
Grób Marianny i Stanisława Kowalskich, rodziców św. Faustyny

Pierwsza wzmianka pisana o Świnicach Warckich pochodzi z roku 1301.

W odległości 1 km od wsi – stacja PKP Kraski na linii kolejowej Zduńska WolaInowrocław).

We wsi Głogowiec należącej do parafii Świnice Warckie urodziła się św. Faustyna Kowalska (jako Helena Kowalska). Wieś parafialna przeto jest ośrodkiem jej kultu. Sam kościół w Świnicach Warckich pełni rolę Sanktuarium chrztu i narodzin św. Faustyny.

Według legendy wieś założył na początku XIV w. arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka. W 1458 r. wzmiankowana jako miasto, później występuje jako wieś. Ośrodek klucza majątku Świnieckich. Po nich właścicielami byli: Byszewscy, Karwowscy, Rembiescy. Parafia istnieje od pocz. XIV w. z kościołem św. Gotarda. Obecny kościół św. Kazimierza zbudowano w 1859 r. Jest bezstylowy, wewnątrz – 3 ołtarze barokowe, rzeźba św. Jana Nepomucena i Pasja z XVIII w. Obok kościoła sztuczna grota, na której wmurowana tablica z nazwiskami parafian poległych i pomordowanych w czasach II wojnie światowej.

Historia zmian nazwy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka pisana o Świnicach Warckich pochodzi z roku 1301. Obecna nazwa Świnice Warckie w ciągu wieków przechodziła ewolucję. Pierwotnie miejscowość tę nazywano Świnie, Śwince i Świńcze (1691, 1743, 1755), Świeńce, Świeńcze (1698,1705), Swence (1718), Świenie (1755). Nazwa Świnice występuje od roku 1757. Później dodano wyraz Wartskie ze względu na płynącą opodal rzekę Wartę. Po upływie czasu uproszczono pisownię likwidując literę "T", pozostawiając Świnice Warckie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Świnice Warckie w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2018-03-20] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1274 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 76-77.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]