Żółwinkowate (płazy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żółwinkowate
Myobatrachidae[1]
Schlegel, 1850
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – Crinia parinsignifera
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Podrząd Neobatrachia
Nadrodzina Myobatrachoidea
Rodzina żółwinkowate
Typ nomenklatoryczny

Myobatrachus Schlegel, 1850

Synonimy
Rodzaje

zobacz opis w tekście

Żółwinkowate[15], żaby australijskie (Myobatrachidae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura), przez niektórych systematyków zaliczana do rodziny świstkowatych (Leptodactylidae). Myobatrachidae znane są od środkowego trzeciorzędu.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzina obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i Australii[16].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Żółwinkowate przeważnie żyją na obszarach pustynnych i półpustynnych. Większość gatunków ma możliwość zagrzebywania się w ziemi, a na powierzchnię wychodzą, żeby złożyć jaja (np. Neobatrachus). Niektóre gatunki żyją na terenach wilgotnych lub w wodzie (np. Rheobatrachus).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należą następujące rodzaje[16]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rodzaj typowy: Myiobatrachus Bonaparte, 1850 (= Myobatrachus Schlegel, 1850).
  2. Rodzaj typowy: Uperoleia J.E. Gray, 1841.
  3. Rodzaj typowy: Crinia Tschudi, 1838.
  4. Rodzaj typowy: Rheobatrachus Liem, 1973.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Myobatrachidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.E. Gray. Description of a new genus of batrachians from Swan River. By Dr. H. Schlegel, Curator of the Royal Zoological Museum, Leyden. (Extracted from a letter to J. E. Gray, Esq.). „Proceedings of the Zoological Society of London”. 18, s. 10, 1850 (ang.). 
  3. a b Ch.L. Bonaparte: Conspectus Systematum. Herpetologiae et Amphibiologiae. Wyd. Editio altera reformata. Lugdini Batavorum: E. J. Brill, 1850, s. 1 p. (łac.)
  4. A.L.C.G. Günther. On the systematic arrangement of the tailless batrachians and the structure of Rhinophrynus dorsalis. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 26, s. 346, 1858 (ang.). 
  5. E.D. Cope. On the structures and distribution of the genera of the arciferous Anura. „Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. Second Series. 6, s. 89, 1866 (ang.). 
  6. W.M. Keferstein. Über einige neue oder seltene Batrachier aus Australien und dem tropischen Amerika. „Nachrichten von der Georg-Augusts-Universität und der Königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen”. 18, s. 349, 1867 (niem.). 
  7. S.G. Mivart. On the classification of the anurous batrachians. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 37, s. 291, 1869 (ang.). 
  8. F.K. Knauer: Naturgeschichte der Lurche. (Amphibiologie.) Eine umfassendere Darlegung unserer Kenntnisse von dem anatomischen Bau, der Entwicklung und systematischen Eintheilung der Amphibien sowie eine eingehende Schilderung des Lebens dieser Thiere. Wien: A. Pichler’s witwe & Sohn, s. 104. (niem.)
  9. G.K. Noble: The Biology of the Amphibia. New York and London: McGraw-Hill, 1931, s. 492. (ang.)
  10. H.W. Parker. The Australasian frogs of the family Leptodactylidae. „Novitates Zoologicae”. 42, s. 6, 1940 (ang.). 
  11. J.D. Lynch: The transition from archaic to advanced frogs. W: J.L. Vial (red.): Evolutionary Biology of the Anurans: Contemporary Research on Major Problem. Columbia, Missouri: University of Missouri Press, 1973, s. 170. ISBN 0-8262-0134-2. (ang.)
  12. W.R. Heyer & D.S.S. Liem. Analysis of the intergeneric relationships of the Australian frog family Myobatrachidae. „Smithsonian Contributions to Zoology”. 233, s. 11, 1976 (ang.). 
  13. R.F. Laurent. Esquisse d’une phylogenese des Anoures. „Bulletin de la Société Zoologique de France”. 104, s. 401, 1980 (fr.). 
  14. I. Irisarri, D. San Mauro, F. Abascal, A. Ohler, M. Vences & R. Zardoya. The origin of modern frogs (Neobatrachia) was accompanied by acceleration in mitochondrial and nuclear substitution rates. „BMC Genomics”. 13 (626), s. 5, 2012 (ang.). 
  15. a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 432. ISBN 83-01-14344-4.
  16. a b D. Frost: Myobatrachidae Schlegel, 1850 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-01-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rząd:Płazy bezogonowe Anura w: W.Zamachowski, A.Zyśk Strunowce Chordata, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1997, ​ISBN 83-86841-92-3