Nurzańcowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nurzańcowate
Pelodytidae[1]
Bonaparte, 1850
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – nurzaniec błotny (P. punctatus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

płazy

Rząd

płazy bezogonowe

Podrząd

Mesobatrachia

Rodzina

nurzańcowate

Typ nomenklatoryczny

Rana punctata Daudin, 1802

Synonimy

Rodziny:

Rodzaju:

Rodzaje

Pelodytes Bonaparte, 1838[7]

Nurzańcowate[8][9] (Pelodytidae) – monotypowa rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura). Dawniej zaliczane przez niektórych autorów do grzebiuszkowatych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzina obejmuje gatunki występujące w południowo-zachodniej Europie i na Kaukazie[10].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Nurzańcowate to małe płazy (do 5,5 cm). Żyją w pobliżu wody, ale wchodzą do niej tylko w okresie rozmnażania. Zjadają małe bezkręgowce. Kręg krzyżowy jest wolny i łączy się z urostylem 2 kłykciami, na podeszwach tylnych kończyn brak modzeli.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pelodytes: gr. πηλος pēlos „glina, błoto”[11]; δυτης dutēs „nurek”, od δυω duō „zanurzać się”[12].
  • Pelodytopsis: rodzaj Pelodytes Bonaparte, 1838; οψις opsis, οψεως opseōs „wygląd, oblicze”[13]. Gatunek typowy: Pelodytes caucasicus Boulenger, 1896.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj Pelodytes Bonaparte, 1838 z następującymi gatunkami[10]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pelodytidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Ch.L. Bonaparte: Conspectus Systematum. Herpetologiae et Amphibiologiae. Wyd. Editio altera reformata. Lugdini Batavorum: E. J. Brill, 1850, s. 1 p. (łac.)
  3. C.A. Bruch. Beiträge zur Naturgeschichte und Classification der nackten Amphibien. „Würzburger Naturwissenschaftliche Zeitschrift”. 3, s. 221, 1862 (niem.). 
  4. E.D. Cope. On the structures and distribution of the genera of the arciferous Anura. „Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. Second Series. 6, s. 68, 1866 (ang.). 
  5. G.G. Fejérváry. Ascaphidae, a new family of the tailless batrachians. „Annales Historico-Naturales Musei Nationalis Hungarici/ Természettudományi Múzeum évkönyve”. 20, s. 181, 1923 (ang.). 
  6. А. М. Никольскаго. Pelodytopsis caucasica, nov. gen. et sp.. „Ежегодникъ Зооюгическаго Музея Умраторской Академіи Нaукъ”. 1, s. 137, 1896 (łac. • ros.). 
  7. Ch.L. Bonaparte: Iconographia della Fauna Italica per le Quattro Classi degli Animali Vertebrati. T. 2: Amphibi. Rome: Salviucci, 1832–1841, s. oznacz. 119*. (wł.)
  8. a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 431. ISBN 83-01-14344-4.
  9. W. Juszczyk: Gady i płazy. Wyd. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 132, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0043-4.
  10. a b D. Frost: Pelodytes Bonaparte, 1838 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-02-01].
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 164.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 77.
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 155.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]