1 Zaporoska Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Zaporoska Dywizja Strzelców
Historia
Państwo

 Ukraińska Republika Ludowa

Działania zbrojne
I Pochód Zimowy
wyprawa kijowska (1920)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Podległość

Armia Ukraińska

Skład

1 Brygada Strzelców
2 Brygada Strzelców
dwa pułki jazdy
cztery karabiny maszynowe
dwa działa
dywizjon artylerii

1 Zaporoska Dywizja Strzelcówdywizja wchodząca w skład Armii Ukraińskiej, biorąca udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako sojusznik Wojska Polskiego[1].

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Sformowana z jednostek Grupy Zaporoskiej w przededniu I Pochodu Zimowego jako Zaporoska Dywizja Zbiorcza[2]. Broniła się nad Markówką. W połowie czerwca obsadziła linię Rusawy. 18 czerwca odparła atak bolszewickiej 41 Dywizji Strzelców. 1 lipca odrzuciła natarcie przeciwnika pod Szarogrodem. Podczas obrony linii Zbrucza stanowiła odwód Armii URL. W ostatnich dniach lipca broniła odcinka frontu nad Seretem. 1 września przeprowadziła nieudane natarcie na Rohatyn. Podczas polskiej ofensywy w Galicji Wschodniej we wrześniu 1920 walczyła w składzie grupy gen. Zahrodzkiego. Nacierała na Trembowlę i Tarnopol, 21 września sforsowała Zbrucz i 25 września weszła do Płoskirowa[3].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Według raportu z 22 maja 1920 roku dywizja miała następujący skład:

Żołnierze oddziału[edytuj | edytuj kod]

Andrij Hułyj-Hułenko. Zdjęcie po aresztowaniu przez bolszewików
Dowództwo jednostki[4]
Stopień, imię i nazwisko
Okres pełnienia służby
Uwagi
Dowódcy dywizji
płk Andrij Hułyj-Hułenko 2 II – 12 X
gen. chor. Hawryło Bazylskyj 12 X – koniec wojny
Zastępcy dowódcy dywizji
gen. chor. Mykoła Jasznyczenko 9 VI – 28 VIII pełnił też obowiązki szefa sztabu
Szefowie sztabu
płk Mychajło Krat do 8 V
płk Mykoła Jasznyczenko 8 V – 18 VI
płk Dihtiariw 8 VI – 7 VII
płk Mykoła Jasznyczenko 9 VII – 3 VIII
sot. Wołodymyr Sawczenko 3 VIII – 6 IX
por. Mychajło Werbyckyj 6 – 18 IX
ppłk Opanas Stefaniw 18 IX – koniec wojny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]