1 Zaporoska Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Zaporoska Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Ukraińska Republika Ludowa
Działania zbrojne
wyprawa kijowska (1920)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Armia Ukraińska
Skład 1 Brygada Strzelców
2 Brygada Strzelców
dwa pułki jazdy
cztery karabiny maszynowe
dwa działa
dywizjon artylerii

1 Zaporoska Dywizja Strzelcówdywizja wchodząca w skład Armii Ukraińskiej, biorąca udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako sojusznik Wojska Polskiego[1].

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Sformowana w maju 1920. Broniła się nad Markówką. W połowie czerwca obsadziła linię Rusawy. 18 czerwca odparła atak bolszewickiej 41 Dywizji Strzelców. 1 lipca odrzuciła natarcie przeciwnika pod Szarogrodem. Podczas obrony linii Zbrucza stanowiła odwód Armii URL. W ostatnich dniach lipca broniła odcinka frontu nad Seretem. 1 września przeprowadziła nieudane natarcie na Rohatyn. Podczas polskiej ofensywy w Galicji Wschodniej we wrześniu 1920 walczyła w składzie grupy gen. Zahrodzkiego. Nacierała na Trembowlę i Tarnopol, 21 września sforsowała Zbrucz i 25 września weszła do Płoskirowa[2].

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Według raportu z 22 maja 1920 roku dywizja miała następujący skład:

  • 1 Brygada Strzelców (3 kurenie po 100 żołnierzy);
  • 2 Brygada Strzelców (2 kurenie po 120 żołnierzy);
  • dwa pułki jazdy, każdy po 4 sotnie liczące przeciętnie po 50–60 żołnierzy;
  • cztery karabiny maszynowe;
  • dwa działa;
  • dywizjon artylerii (4 działa)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]