Przejdź do zawartości

Albireo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Albireo
β¹ Cygni
Ilustracja
Składniki rozdzielone przez niewielki teleskop
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Łabędź

Rektascensja

19h 30m 43,281s[1]

Deklinacja

+27° 57′ 34,85″[1]

Paralaksa (π)

0,00751 ± 0,00033[1]

Odległość

433 ± 19 ly
132,9 ± 5,8[2] pc

Wielkość obserwowana

3,05m[2]

Ruch własny (RA)

−7,17 ± 0,25 mas/rok[1]

Ruch własny (DEC)

−6,15 ± 0,33 mas/rok[1]

Prędkość radialna

−24,07 ± 0,12 km/s[1]

Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy

Aa: jasny olbrzym
Ac: gwiazda ciągu głównego

Typ widmowy

Aa: K3 II
Ac: B9,5 V[1]

Masa

Aa: 5 M
Ac: 3,2[3] M

Promień

Aa: 50[3] R

Metaliczność [Fe/H]

−0,08[2]

Wielkość absolutna

−2,57m[2]

Jasność

Aa: 950 L
Ac: 100 L[3]

Temperatura

Aa: 4400 K
Ac: 11 000[3]

Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół

Centrum Galaktyki

Półoś wielka

6833[2] pc

Mimośród

0,0741[2]

Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 6 Cyg
2MASS: J19304330+2757347
Bonner Durchmusterung: BD+27 3410
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 732
Boss General Catalogue: GC 26953
Katalog Henry’ego Drapera: HD 183912
Katalog Hipparcosa: HIP 95947
Katalog jasnych gwiazd: HR 7417
SAO Star Catalog: SAO 87301
NSV 12105, WDS 19307+2758A
Mapa nieba
Położenie gwiazdy w gwiazdozbiorze Łabędzia
Beta Cygni B
β² Cyg
ilustracja
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Łabędź

Rektascensja

19h 30m 45,396s[4]

Deklinacja

+27° 57′ 54,97″[4]

Paralaksa (π)

0,00838 ± 0,00017[4]

Odległość

389,3 ± 8,0 ly
119,4 ± 2,5 pc

Wielkość obserwowana

5,12m[5]

Ruch własny (RA)

−0,953 ± 0,028 mas/rok[4]

Ruch własny (DEC)

−1,624 ± 0,040 mas/rok[4]

Prędkość radialna

−18,8 ± 2,2 km/s[4]

Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy

gwiazda ciągu głównego

Typ widmowy

B8 Ve[4]

Masa

3,3[3] M

Wielkość absolutna

−0,32m[4]

Jasność

190 L[3]

Okres obrotu

<0,6[3] d

Prędkość obrotu

≥250 km/s[3]

Temperatura

12 100 K[3]

Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół

Centrum Galaktyki

Półoś wielka

7135[5] pc

Mimośród

0,0327[5]

Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 6 Cyg B
2MASS: J19304540+2757549
Bonner Durchmusterung: BD+27 3411
Katalog Henry’ego Drapera: HD 183914
Katalog Hipparcosa: HIP 95951
Katalog jasnych gwiazd: HR 7418
SAO Star Catalog: SAO 87302
WDS 19307+2758B

Albireo (Beta Cygni, β Cyg) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Łabędzia.

Nazwa własna gwiazdy, Albireo, nie jest pochodzenia arabskiego i powstała na skutek szeregu omyłek tłumaczy[3][6][7][8]. Klaudiusz Ptolemeusz w dziele Almagest zapisał nazwę gwiazdozbioru jako stgr. Ὄρνις ornis („ptak”), którą to nazwę Arabowie przepisali na swój alfabet jako urnis. W średniowieczu łaciński tłumacz Almagestu nie rozpoznał greckiego słowa i przełożył arabski zapis na alfabet łaciński, co w różnych rękopisach Almagestu przybrało formy eurisim, eirisun, eirism i tym podobne. W 1515 roku jeden z tłumaczy zapisał komentarz, w którym próbował wywieść pochodzenie tego słowa od nazwy pewnego zioła (eirisim... ab ireo). Ostatnie dwa słowa zostały zapisane linijkę niżej, gdzie zaczyna się opis gwiazd konstelacji, a pierwszą opisaną gwiazdą jest Beta Cygni. Fraza została uznana za zdeformowaną przez tłumaczy nazwę gwiazdy i „poprawiona” tak, by przypominała arabskie słowo. W ten sposób we wczesnej nowożytności powstała nazwa Albireo[6][7][8]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła tę nazwę dla określenia tej gwiazdy (ściślej: najjaśniejszego składnika Beta Cygni Aa)[8].

Arabowie w rzeczywistości określali tę gwiazdę nazwą nawiązującą do jej położenia w gwiazdozbiorze, منقار الدجاجة minḣār al-dajājah, co oznacza „dziób kury” (gdyż widzieli tego ptaka w miejscu współczesnego Łabędzia)[7].

Charakterystyka obserwacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Jest to piąta co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze[3], wskazuje w nim „dziób” Łabędzia[6][7]. Należy do najatrakcyjniejszych dla amatorów astronomii gwiazd nieba, gdyż wystarczy mały teleskop optyczny, aby rozdzielić jej dwa bardzo różniące się barwą składniki[3]. Są one opisywane jako „topazowo żółty” (jaśniejszy) i „szafirowo niebieski” (słabszy)[3][7]. Na niebie dzieli je 34,6 sekundy kątowej (pomiar z 2017 roku)[9].

Charakterystyka fizyczna

[edytuj | edytuj kod]

Pomiary odległości do gwiazd Beta Cygni A i B dają dość rozbieżne odległości[3]. Jaśniejsza Beta Cygni A jest, według pomiarów sondy Hipparcos, odległa o około 430 lat świetlnych od Słońca (z niepewnością 4,4%)[2], natomiast składnik Beta Cygni B, dla którego są dostępne nowsze pomiary sondy Gaia, jest oddalony o ok. 390 lat świetlnych (z niepewnością 2,1%)[4]. Jest wątpliwe, czy są one związane grawitacyjnie[3][10]; gdyby były, to musiałyby obiegać wspólny środek masy w czasie co najmniej 75 tysięcy lat[3].

Gwiazdom Beta Cygni A i B towarzyszy na niebie wiele słabszych sąsiadek[9][10].

Beta Cygni A

[edytuj | edytuj kod]

Jaśniejszy składnik Beta Cygni A ma obserwowaną wielkość gwiazdową 3,05m, a jego wielkość absolutna to −2,57m. Jest to jasny olbrzym, należący do typu widmowego K3[1] lub K2[2]. Jego temperatura to około 4400 K, świeci on 950 razy jaśniej niż Słońce[3] Masa tej gwiazdy to około 5 mas Słońca, a promień jest około 50 razy większy niż promień Słońca[3].

Gwiazda ma co najmniej jedną bliską towarzyszkę[10], gwiazdę ciągu głównego reprezentującą typ widmowy B9[3] lub B9,5[1]. Składnik opisany jako Beta Cygni Ac[9] ma wielkość 5,5m, temperaturę 11 000 K, jasność 100 razy większą od Słońca i jest od niego 3,2 raza masywniejszy. Te dwie gwiazdy obiegają wspólny środek masy po mocno wydłużonej orbicie w ciągu prawie 100 lat, w średniej odległości ok. 40 au[3].

Beta Cygni B

[edytuj | edytuj kod]

Błękitny składnik Beta Cygni B ma wielkość gwiazdową 5,1m i jest gwiazdą ciągu głównego należącą do typu widmowego B8[4]. Jej temperatura to ok. 12 100 K, jest ona 190 razy jaśniejsza od Słońca. Masa tej gwiazdy to 3,3 masy Słońca. Gwiazda ta bardzo szybko obraca się wokół osi, w ciągu 0,6 doby wykonując pełny obrót. Z obrotem wiąże się istnienie wokół niej dysku gazowego, z którego pochodzą linie emisyjne widoczne w widmie tej gwiazdy[3]. Obserwacje z użyciem optyki adaptatywnej ujawniły bliską towarzyszkę tej gwiazdy. Przy założeniu że jest ona gwiazdą ciągu głównego, jest to żółty karzeł należący do typu G2–G5[10].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Beta Cygni A w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Anderson E., Francis C.: HIP 95947. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-05-18]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Jim Kaler: ALBIREO (Beta Cygni). [w:] STARS [on-line]. [dostęp 2018-05-18]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Beta Cygni B w bazie SIMBAD (ang.) [dostęp 2018-08-28].
  5. 1 2 3 Anderson E., Francis C.: HIP 95951. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-05-18]. (ang.).
  6. 1 2 3 Cygnus. W: Ian Ridpath: Star Tales. James Clarke & Co., 1988. ISBN 978-0-7188-2695-6.
  7. 1 2 3 4 5 Cygnus, the Swan. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 196. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
  8. 1 2 3 IAU-Catalog of Star Names. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2026-04-19. [dostęp 2026-04-21].
  9. 1 2 3 Mason et al.: WDS J19307+2758A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
  10. 1 2 3 4 Lewis C. Roberts, Nils H. Turner, Theo A. Ten Brummelaar. Adaptive Optics Photometry and Astrometry of Binary Stars. II. A Multiplicity Survey of B Stars. „The Astronomical Journal”. 133 (2), s. 545, 2007. DOI: 10.1086/510335. Bibcode: 2007AJ....133..545R. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • Albireo w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia