Aleksander Szekal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Szekal
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 8 października 1905
Kamienska Sloboda
Data i miejsce śmierci 20 lipca 2011
Iwieniec
Przebieg służby
Lata służby 1926-1945
Siły zbrojne Korpus Ochrony Pogranicza
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 3 Dywizja Karpacka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa kampania wrześniowa, (kampania włoska: bitwa o Monte Cassino)
Odznaczenia
Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino 1939–1945 Star Italy Star (Wielka Brytania) Medal „Pro Memoria”

Aleksander Szekal (ur. 15 grudnia 1905 w Kamienskiej Slobodzie w guberni mińskiej, zm. 20 lipca 2011 w Iwieńcu) – porucznik Wojska Polskiego, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestnik walk na froncie zachodnim podczas II wojny światowej, uznawany za najdłużej żyjącego żołnierza Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzina trudniła się wyrębem lasu i obrabianiem drewna. Ukończył Szkołę Podchorążych w Nowowilejce. Od 1926 służył w kawalerii Korpusie Ochrony Pogranicza. Po wybuchu II wojny światowej 1939 brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę trafił z oddziałem na Litwę, po czym powrócił do domu. W 1940 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD pod zarzutem tworzenia partyzantki polskiej. Osadzony w Stołpcach i Baranowiczach, następnie skazany na karę 8 lat zesłania na Kołymie. Przebywał w obozie we Władywostoku. Po ataku Niemiec na ZSRR i podpisaniu układu Sikorski-Majski zgłosił się do formowanej armii polskiej gen. W. Andersa. W 1942 został przydzielony do 2 kompanii 3 Dywizji Karpackiej, służył jako kierowca ciężarówek. Odbył szlak wojenny przez Iran, Irak, Palestynę i Egipt, do Włoch. W maju 1944 brał udział w bitwie o Monte Cassino. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Londynie. Pracował w zakładzie eternitu.

W 1998 postanowił wrócić w rodzinne strony, zamieszkując w Iwieńcu na Białorusi. Miał żonę Ewelinę, która po wojnie pozostała w rodzinnych stronach (zm. 2002).

W 2010 powstał film dokumentalny pt. Aleksander Szekal – najstarszy żołnierz II wojny światowej[1].

Aleksander Szekal pod koniec życia przeniósł się do Mińska. Zmarł w lipcu 2011 w Iwieńcu i został pochowany na miejscowym cmentarzu przy kościele św. Aleksego.

Odznaczenia i medale[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Szekal – najstarszy żołnierz II wojny światowej. cyfrowypolsat.pl. [dostęp 11 grudnia 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]