Aleksandr Prochorow (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Prochorow
Pełne imię i nazwisko Aleksandr Władimirowicz Prochorow
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1946
Brześć
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 2005
Moskwa
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1965 Nieman Grodno ? (?)
1966–1967 Dynama Mińsk ? (?)
1970 Metałurh Zaporoże ? (?)
1970–1971 Dynamo Kijów 18 (-17)
1972–1975 Spartak Moskwa ? (?)
1976 Dynamo Kijów 0 (0)
1976–1978 Spartak Moskwa ? (?)
1978 Krasnaja Priesnia Moskwa ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1971,1975 ZSRR (olimpijska) 6 (-3)
1976  ZSRR 3 (-3)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1979–1980 Awangard Pietropawłowsk
1981 Meliorator Kyzyłorda
1981 Szachtior Karaganda (asystent)
1982 Meliorator Kyzyłorda
1983–1984 Szachtior Karaganda (asystent)
1985 Celinnik Celinograd

Aleksandr Władimirowicz Prochorow, ros. Александр Владимирович Прохоров, biał. Аляксандр Уладзіміравіч Прохараў, Alaksandr Uładzimirawicz Procharau (ur. 8 czerwca 1946 w Brześciu, zm. 7 stycznia 2005 w Moskwie) – rosyjski piłkarz pochodzenia białoruskiego, grający na pozycji bramkarza, były reprezentant Związku Radzieckiego, trener.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął grać w miejscowej reprezentacji Instytutu w 1963, skąd został zaproszony do Dynama Mińsk. Ale nie zagrał żadnego meczu i w 1995 przeszedł do drugoligowego Niemna Grodno. Po dobrych występach w Grodnie w kolejnym sezonie wrócił do Dynama Mińsk. Nie zgadzając się na rolę zmiennika przeszedł do Metałurh Zaporoże, skąd w 1970 trafił do Dynama Kijów, z którym zdobył Mistrzostwo ZSRR w 1971. Następnie był zawodnikiem Spartaka Moskwa, skąd powrócił do Dynama Kijów, by później ponownie zostać graczem Spartaka. W 1978 bronił barw klubu Krasnaja Priesnia Moskwa, w którym w wieku 32 lat zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

3 listopada 1971 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR. Łącznie w niej rozegrał 6 gier. 20 marca 1976 zadebiutował w radzieckiej reprezentacji w spotkaniu towarzyskim z Argentyną przegranym 0:1. Łącznie zaliczył 3 gry reprezentacyjne.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował kazachskie kluby Awangard Pietropawłowsk, Meliorator Kyzyłorda, Szachtior Karaganda, oraz Celinnik Celinograd. W latach 1988–1989 pracował na stanowisku trenera w Szkole Piłkarskiej „Olimpijec Moskwa”. W 1990–1991 pracował na stanowisku administratora w reprezentacji weteranów ZSRR. W latach 19921995 kierownik klubu w MFK Noworuś Moskwa. Ostatnim miejscem pracy był Fundusz im. Lwa Jaszyna, w którym pełnił funkcje kierownika reprezentacji weteranów ZSRR.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Posiada tytuł Mistrza Sportu ZSRR.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]