Aleksandr Prochorow (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksandr Prochorow
Imię i nazwisko Aleksandr Władimirowicz Prochorow
Data i miejsce
urodzenia
8 czerwca 1946
Brześć, Białoruska SRR 
Data i miejsce
śmierci
7 stycznia 2005
Moskwa, Rosja 
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965
1966–1967
1970
1970–1971
1972–1975
1976
1976–1978
1978
Nieman Grodno
Dynama Mińsk
Metałurh Zaporoże
Dynamo Kijów
Spartak Moskwa
Dynamo Kijów
Spartak Moskwa
Krasnaja Priesnia Moskwa



18 (-17)

0 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1971,1975
1976
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR (olimpijska)
 ZSRR
6 (-3)
3 (-3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1979–1980
1981
1981
1982
1983–1984
1985
Awangard Pietropawłowsk
Meliorator Kyzyłorda
Szachtior Karaganda (asystent)
Meliorator Kyzyłorda
Szachtior Karaganda (asystent)
Celinnik Celinograd

Aleksandr Władimirowicz Prochorow, ros. Александр Владимирович Прохоров, biał. Аляксандр Уладзіміравіч Прохараў, Alaksandr Uładzimirawicz Procharau (ur. 8 czerwca 1946 w Brześciu, zm. 7 stycznia 2005 w Moskwie) – rosyjski piłkarz pochodzenia białoruskiego, grający na pozycji bramkarza, były reprezentant Związku Radzieckiego, trener.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął grać w miejscowej reprezentacji Instytutu w 1963, skąd został zaproszony do Dynama Mińsk. Ale nie zagrał żadnego meczu i w 1995 przeszedł do drugoligowego Niemna Grodno. Po dobrych występach w Grodnie w kolejnym sezonie wrócił do Dynama Mińsk. Nie zgadzając się na rolę zmiennika przeszedł do Metałurh Zaporoże, skąd w 1970 trafił do Dynama Kijów, z którym zdobył Mistrzostwo ZSRR w 1971. Następnie był zawodnikiem Spartaka Moskwa, skąd powrócił do Dynama Kijów, by później ponownie zostać graczem Spartaka. W 1978 bronił barw klubu Krasnaja Priesnia Moskwa, w którym w wieku 32 lat zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

3 listopada 1971 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR. Łącznie w niej rozegrał 6 gier. 20 marca 1976 zadebiutował w radzieckiej reprezentacji w spotkaniu towarzyskim z Argentyną przegranym 0:1. Łącznie zaliczył 3 gry reprezentacyjne.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował kazachskie kluby Awangard Pietropawłowsk, Meliorator Kyzyłorda, Szachtior Karaganda, oraz Celinnik Celinograd. W latach 1988-1989 pracował na stanowisku trenera w Szkole Piłkarskiej „Olimpijec Moskwa”. W 1990-1991 pracował na stanowisku administratora w reprezentacji weteranów ZSRR. W latach 19921995 kierownik klubu w MFK Noworuś Moskwa. Ostatnim miejscem pracy był Fundusz im. Lwa Jaszyna, w którym pełnił funkcje kierownika reprezentacji weteranów ZSRR.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Posiada tytuł Mistrza Sportu ZSRR.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]