Anatolij Połosin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Połosin
Imię i nazwisko Anatolij Fiodorowicz Połosin
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1935
Taszkent, Uzbecka SRR
Data i miejsce śmierci 11 września 1997
Moskwa, Rosja
Pozycja obrońca
Wzrost ? cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)

1954–1958
1959–1962
1963–1968
196?–196?
196?–196?
Dinamo-d Moskwa
GCOLIFK Moskwa
Szachtior Karaganda
Mietałłurg Temirtau
Mietałłurg Szymkent
Cementnik Semipałatyńsk
? (?)
? (?)
77 (?)
? (?)
? (?)
? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1963–1968
1968–1970
1971
1972
1972–1973
1974
1975–1978
1979
1979
1980–1981
1982–1983
1984
1985
1985
1986
1987–1988
1988
1989
1989–1991
1995
1996–1997
Mietałłurg Temirtau (asystent/trener)
Szachtior Karaganda (asystent)
Karpaty Lwów (asystent)
Karpaty Lwów
Karpaty Lwów (asystent)
Nistru Kiszyniów (asystent)
Nistru Kiszyniów
Celinnik Celinograd
Kolhozçi Aszchabad
Tawrija Symferopol
Nistru Kiszyniów (asystent)
Rostsielmasz Rostów nad Donem
SKA Rostów nad Donem
Nistru Kiszyniów
Tawrija Symferopol
Czornomoreć Odessa
Fakieł Woroneż (konsultant)
Fakieł Woroneż
 Indonezja
Arsienał Tuła
Szynnik Jarosławl

Anatolij Fiodorowicz Połosin, ros. Анатолий Фёдорович Полосин (ur. 30 sierpnia 1935 w Taszkencie, zm. 11 września 1997 w Moskwie) – rosyjski piłkarz grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w drużynie rezerw Dinama Moskwa. W latach 1954-1958 bronił barw drużyny GCOLIFK (Państwowy Centralny Orderu Lenina Instytut Kultury Fizycznej w Moskwie). Potem wyjechał do Kazachstanu, gdzie występował w klubach Szachtior Karaganda, Mietałłurg Temirtau, Mietałłurg Szymkent i Cementnik Semipałatyńsk, w którym zakończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem rozpoczął karierę trenerską. Najpierw pomagał, a potem samodzielnie prowadził Mietałłurg Temirtau. Pracował z takimi klubami, jak Szachtior Karaganda, Karpaty Lwów, Nistru Kiszyniów, Celinnik Celinograd, Kolhozçi Aszchabad, Tawrija Symferopol, Rostsielmasz Rostów nad Donem, SKA Rostów nad Donem, Czornomoreć Odessa, Fakieł Woroneż, Arsienał Tuła i Szynnik Jarosławl. Znany z tego, że sześciokrotnie jako główny trener zdobywał awans w różnych ligach[1]. W latach 1989—1991 prowadził reprezentację Indonezji[2].

Wychował takich piłkarzy jak Igor Dobrowolski i Walerij Karpin[3]. Zmarł 11 września 1997 w Moskwie po operacji na serce[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]