Władimir Muchanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Muchanow
ilustracja
Imię i nazwisko Władimir Wasiljewicz Muchanow
Data i miejsce
urodzenia
20 kwietnia 1954
Ramienskoje, Rosja
Pozycja napastnik
Wzrost 172 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera juniorska
DJuSSz Ramienskoje
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1973–1975
1976
1977
1977
1978–1979
1980–1983
1987
1988
1989
1992
CSKA Moskwa
SKA Rostów nad Donem
Krylja Sowietow Kujbyszew
SKA Rostów nad Donem
Fakieł Woroneż
Łokomotiw Moskwa
Sokoł Saratów
Fakieł Woroneż
Nywa Winnica
Nieftiechimik Niżniekamsk
7 (1)
24 (4)
0 (0)
36 (8)
85 (61)
157 (55)
30 (13)
36 (8)
29 (3)
18 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1992
1995–1997
1999
1999
2000–2001
2001
2002
2003–2004
2005
2006–2012
2013
2014
2015–
Nieftiechimik Niżniekamsk (grający trener)
Saturn Ramienskoje
Łada-Symbirsk (asystent)
Łada-Symbirsk
Fabus Bronnicy
Czernomoriec Noworosyjsk (asystent)
Liepājas Metalurgs
Tobył Kostanaj
Żenis Astana
FK Aktöbe
Fakieł Woroneż
FK Chimki
Okżetpes Kokczetaw

Władimir Wasiljewicz Muchanow (ros.: Владимир Васильевич Мухановur; ur. 20 kwietnia 1954) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Sportowej w Ramienskoje. W 1973 rozpoczął karierę piłkarską w wojskowej drużynie CSKA Moskwa. Nie często wychodził na boisko, dlatego w 1976 przeniósł się do SKA Rostów nad Donem. W 1977 przeszedł do Krylji Sowietow Kujbyszew, ale już w kwietniu powrócił do SKA Rostów nad Donem. W 1978 został piłkarzem Fakiełu Woroneż. W 1980 został zaproszony do stołecznego Łokomotiwu Moskwa. W 1984 roku w wieku 30 lat zawiesił karierę piłkarza, dopiero w 1987 wrócił do gry w klubie Sokoł Saratów. W 1988 ponownie bronił barw Fakiełu Woroneż. W 1989 zakończył karierę piłkarza w Nywie Winnica. Potem po 3 latach już jako trener rozegrał 18 meczów w składzie Nieftiechimika Niżniekamsk[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. W 1992 łączył funkcje trenerskie i piłkarskie w Nieftiechimiku Niżniekamsk. Od 1995 do 1997 prowadził Saturn Ramienskoje. W 1999 został zaproszony do sztabu szkoleniowego klubu Łada-Symbirsk, gdzie najpierw pomagał trenować, a potem stał na czele klubu. Od lipca 2000 do maja 2001 trenował Fabus Bronnicy. Od 10 maja do 24 czerwca 2001 pomagał trenować Czernomoriec Noworosyjsk. W 2002 roku prowadził łotewski Liepājas Metalurgs, a w latach 2003-2004 kierował Tobyłem Kostanaj. Od 24 grudnia 2004 do końca 2005 trenował kazachski Żenis Astana. 1 stycznia 2006 został mianowany na stanowisko głównego trenera FK Aktöbe[2], którym kierował przez 7 lat do 15 grudnia 2012 roku. 6 czerwca 2013 stał na czele Fakiełu Woroneż[3]. 15 listopada 2013 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[4]. 10 grudnia 2013 roku zgodził się na prowadzenie FK Chimki[5]. Po zakończeniu sezonu 18 czerwca 2014 roku opuścił klub[6]. 8 grudnia 2014 został mianowany na stanowisko głównego trenera beniaminka Kazachskiej Premier Ligi Okżetpes Kokczetaw[7].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Fakieł Woroneż
  • mistrz 1 strefy Wtoroj ligi ZSRR: 1978, 1988
  • wicemistrz 3 strefy Wtoroj ligi ZSRR: 1977
Łokomotiw Moskwa
Nieftiechimik Niżniekamsk

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Nieftiechimik Niżniekamsk
Saturn Ramienskoje
  • wicemistrz strefy środkowej Wtoroj ligi Rosji: 1995
Metalurgs Lipawa
Tobył Kostanaj
Żenis Astana
  • zdobywca Pucharu Kazachstanu: 2005
FK Aktöbe
  • mistrz Kazachstanu: 2007, 2008, 2009
  • wicemistrz Kazachstanu: 2006, 2010
  • brązowy medalista Mistrzostw Kazachstanu: 2011, 2012
  • zdobywca Pucharu Kazachstanu: 2008
  • zdobywca Superpucharu Kazachstanu: 2008, 2010
  • finalista Pucharu Mistrzów WNP: 2009, 2010
FK Chimki

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]