Amy Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amy Johnson
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1903
Kingston upon Hull
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1941
ujście Tamizy
Przyczyna śmierci utonięcie (katastrofa lotnicza)
Zawód, zajęcie pilotka
Narodowość angielska
Edukacja Boulevard Municipal Secondary School
Alma Mater University of Sheffield
Małżeństwo Jim Mollison (1932-1938)
Odznaczenia
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego

Amy Johnson (ur. 1 lipca 1903 w Kingston upon Hull, zm. 5 stycznia 1941) – angielska pilotka[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie zamożnego fabrykanta. Ukończyła ekonomię na uniwersytecie w Sheffield i podjęła pracę w Londynie jako sekretarka w kancelarii prawnej. Tam zainteresowała się też lotnictwem i w 1929 uzyskała licencję pilota w londyńskim aeroklubie (London Aeroplane Club). Ponadto jako pierwsza kobieta uzyskała kwalifikacje mechanika lotniczego.

Amy Johnson i jej „Jason” w Indiach

Sławę przyniósł jej lot z Wielkiej Brytanii do Australii w 1930, którego podjęła się jako pierwsza kobieta. Wystartowała 5 maja 1930 z Croydon, a ukończyła rajd 24 maja, lądując w Darwin po przebyciu 11 000 mil. Mimo że nie pobiła 15-dniowego rekordu tej trasy, witano ją jak gwiazdę, otrzymała też za ten lot nagrodę Harmon Trophy. Jej samolot De Havilland Gipsy Moth, o znakach G-AAAH i nazwie własnej „Jason”, znajduje się obecnie w Muzeum Nauki w Londynie.

W dniu 1 stycznia 1931 rozpoczęła lot z Londynu przez Berlin i Moskwę do Pekinu. W wyniku trudnych warunków pogodowych zabłądziła i 4 stycznia awaryjnie lądowała w miejscowości Amelin koło Krasnosielca. Stamtąd przewieziono ją do Warszawy, a do Londynu wróciła przez Moskwę[2].

Do pomysłu powróciła w lipcu 1931. Pobiła rekord przelotu na trasie z Anglii do Japonii, lecąc samolotem De Havilland Puss Moth z drugim pilotem Jackiem Humphreysem.

W lipcu 1932 ustanowiła rekord samotnego przelotu z Anglii do Kapsztadu w Południowej Afryce, także na DH Puss Moth. W maju 1936 ponownie pobiła ten rekord samolotem Percival Gull.

W 1933 z Mollisonem wykonała przelot bez międzylądowania z Pendine Sands w południowej Walii do USA samolotem De Havilland Dragon Rapide. Lot zakończył się rozbiciem samolotu z braku paliwa w Bridgeport w stanie Connecticut. W następnym roku Johnson i Mollison przelecieli bez międzylądowania w rekordowym czasie do Indii samolotem De Havilland DH.88 Comet.

Podczas II wojny światowej wstąpiła do kobiecej jednostki transportowej Air Transport Auxiliary, dostarczającej samoloty z fabryk do jednostek RAF[3]. W dniu 5 stycznia 1941, pilotując samolot Airspeed Oxford na lotnisko Kidlington koło Oksfordu, zaginęła. Okoliczności jej śmierci nie są do końca jasne. Ciała nigdy nie odnaleziono.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1932 poślubiła brytyjskiego lotnika Jima Mollisona, który oświadczył się jej po 8 godzinach od spotkania, w czasie wspólnego lotu. Para rozwiodła się w 1938.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Johnson Amy - SAMOLOTY.PL - wszystko o lataniu, www.samoloty.pl [dostęp 2020-05-15].
  2. MAŁA OJCZYZNA: Angielska lotniczka w północnomazowieckiej wsi [dostęp 2020-05-06].
  3. Janusz Ziółkowski, Te wspaniałe kobiety ..., Toruń, ISBN 83-7322-607-9, OCLC 53404480 [dostęp 2020-05-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]