Airspeed Oxford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Airspeed AS.10 Oxford
Airspeed AS.10 Oxford
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Airspeed Ltd.
Typ samolot treningowy i lekki samolot transportowy
Konstrukcja dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie – chowane w locie
Załoga 3 – 4
Historia
Data oblotu 19 czerwca 1937
Lata produkcji 19381945
Wycofanie ze służby 1954
Dane techniczne
Napęd 2 silniki gwiazdowe Armstrong-Siddeley Cheetah IX
Moc 265 KM
Wymiary
Rozpiętość 16,26 m
Długość 10,52 m
Wysokość 3,38 m
Powierzchnia nośna 32,30 m²
Masa
Własna 2 440 kg
Startowa 3 450 kg
Do lądowania 1 000 kg (wersja transportowa)
Osiągi
Prędkość maks. 300 km/h
Prędkość wznoszenia 4,8 m/s
Pułap 5 850 m
Zasięg 1 545 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
wersja treningowa
1 karabin maszynowy Vickers K kal. 7,7 mm (w wieżyczce na grzbiecie)
113 kg bomb
Użytkownicy
Wielka Brytania, Australia, Kanada, Nowa Zelandia, Republika Południowej Afryki, Stany Zjednoczone, Grecja, Holandia

Airspeed AS.10 Oxfordbrytyjski wojskowy samolot treningowy i lekki samolot transportowy z okresu drugiej wojny światowej

Historia[edytuj]

W związku ze wzrostem zapotrzebowania na wojskowe samoloty szkolne dowództwo RAF-u w 1937 roku zwróciło się do wytwórni lotniczej Airspeed Ltd. z Yorku o zbudowanie nowego samolotu treningowego przystosowanego do szkolenia załóg samolotów bombowych w nawigacji, bombardowania, radiotelegrafistów i współpracy z wojskami lądowymi, a w późniejszym okresie także strzelców pokładowych.

Konstrukcję samolotu, który otrzymał oznaczenie Airspeed AS.10 Oxford, oparto na budowanym już w wytwórni samolocie Airspeed AS.6 Envoy, który już wcześniej na zamówienie lotnictwa RPA przystosowano do szkolenia załóg.

Pierwszy prototyp samolotu Airspeed AS.10 Oxford oblatano 19 czerwca 1937 roku. Od razu potwierdził on swoją przydatność w szkoleniu załóg samolotów bombowych. W związku z tym w 1938 roku rozpoczęto jego produkcję seryjną, która trwała aż do roku 1945.

Budowany był w następujących wersjach:

  • Oxford Mk I – wersja podstawowa samolotu szkolnego używanego w RAF-ie
  • Oxford Mk II – wersja z wieżyczką na grzbiecie z karabinem maszynowym do szkolenia strzelców pokładowych
  • Oxford Mk III – wersja z silnikiem Armstrong-Siddeley Cheetah XV, przystosowana do szkolenia nawigatorów i radiotelegrafistów
  • Oxford Mk IV – wersja do prób silników De Havilland Gipsy Queen IV
  • Oxford Mk V – wersja z silnikami Pratt & Whitney R-985 o mocy 450 KM
  • Oxford T.II – wersja transportowa samolotu Oxford Mk I
  • Consul – wersja cywilnego samolotu pasażerskiego (6-miejscowy)

Łącznie w latach 1938–1945 zbudowano 8751 sztuk wszystkich wersji.

Służba w lotnictwie[edytuj]

Airspeed AS.10 Oxford od 1938 roku był systematycznie wprowadzany do szkół lotniczych RAF-u szkolących nawigatorów, radiotelegrafistów i strzelców pokładowych. Stał się na początku 1940 roku podstawowym samolotem szkolnym w tych placówkach.

Po wybuchu drugiej wojny światowej samoloty tego typu otrzymały szkoły lotnicze państw należących do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, a później także lotnictwo Stanów Zjednoczonych i lotnictwo Wolnej Francji. Po zakończeniu drugiej wojny światowej samoloty tego typu otrzymały Grecja i Holandia.

Opis konstrukcji[edytuj]

Samolot Airspeed AS.10 Oxford to dwusilnikowy, dolnopłat o konstrukcji mieszanej, kabiny zakryte, podwozie wciągane w locie. Napęd: dwa silniki gwiazdowe umieszczone w gondolach na skrzydłach

Linki zewnętrzne[edytuj]