Andrés de Santa Cruz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrés de Santa Cruz
Andrés de Santa Cruz official.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1792
La Paz
Data i miejsce śmierci 25 września 1865
Saint-Nazaire
Prezydent Peru
Okres od 27 stycznia 1827
do 9 czerwca 1827
Poprzednik Simón Bolívar
Następca Manuel Salazar y Baquíjano
Prezydent Peru
Okres od 11 sierpnia 1836
do 25 sierpnia 1838
Poprzednik Felipe Santiago Salaverry
Następca Agustín Gamarra
Prezydent Boliwii
Okres od 24 marca 1829
do 20 lutego 1839
Poprzednik José Miguel de Velasco Franco
Następca José Miguel de Velasco Franco

Andrés de Santa Cruz Villavicencio y Calaumana (ur. 5 grudnia 1792 w La Paz, zm. 25 września 1865 w Saint-Nazaire[a]) – boliwijski żołnierz i polityk, prezydent Peru w latach 18261827 i Boliwii w latach 18291839, protektor Konfederacji Peruwiańsko-Boliwijskiej (18361839)[1].

Syn Hiszpana Jose Santa Cruz oraz Juany Villavicencio y Basilia Calahumana, córki wodza Huarina, potomka Inków.

W młodości studiował w Szkole Franciszkanów w La Paz, a później w Cusco Theological Seminary, tam poznał Augustina Gamarra.

Wstąpił do armii hiszpańskiej, do pułku w którym dowodził jego ojciec, otrzymał stopień chorążego[2]. Jako żołnierz wojsk hiszpańskich uczestniczył w walkach w Potosi, Sipe Sipe, Viloma i Cinti. W 1816 roku awansował i otrzymał stopień podpułkownika. W bitwie pod La Tablada, Tarija, dostał się do niewoli, trafił do Buenos Aires, skąd udało mu się uciec do Limy, by ponownie dołączyć do armii hiszpańskiej. Został ponownie uwięziony przez wojska argentyńskie w bitwie pod Cerro de Pasco.

W 1821 roku zdecydował się wstąpić do armii dowodzonej przez generała Jose de San Martin, który walczył w Peru, został przyjęty z jego randze podpułkownika. Po zwycięstwie pod Otuste, udał się do Ekwadoru i dołączył do wojsk gen Sucre, który awansował go do stopnia generała brygady[2].

Za udział i rolę jaką odegrał w walce z Zepita, peruwiański Kongres przyznał mu rangę Wielkiego Marszałka Peru. Był prefektem La Paz, a w 1826 roku objął urząd prezydenta Peru. Rządził pomiędzy 1826 i 1827 rokiem, a po odejściu z urzędu udał się do Chile jako pełnomocnik ministra Boliwii.

W 1829 roku został wybrany na urząd prezydenta Boliwii i rządził przez dekadę. Utworzył Uniwersytet San Andrés w La Paz i University of San Simon Cochabamba.

W roku 1839 roku po upadku Konfederacji Peru-Boliwia (której był protektorem) Andrés Santa Cruz zrezygnował ze stanowiska prezydenta i przeniósł się do Ekwadoru. Próbował powrócić do Boliwii i Chile co niestety zakończyło się uwięzieniem w Chillan na dwa lata. W wyniku porozumienia między rządami Chile i Boliwii ułatwiano mu wyjazd do Europy[2].

Zamieszkał we Francji. Po nieudanej próbie powrotu do ojczyzny, zmarł w pobliżu Nantes, we Francji, w 1865 roku[2].

Był najdłużej urzędującym prezydentem w historii Boliwii. W 100 lecie jego śmierci rząd Boliwii, sprowadził jego szczątki do kraju, obecnie spoczywają w kaplicy katedry La Paz.

Uwagi

  1. Jako miejsce śmierci podawany jest również Wersal z taką samą datą dzienną.

Przypisy

  1. Nota biograficzna.
  2. a b c d Andrés Santa Cruz ↓, s. według tłumaczenia.

Bibliografia[edytuj]