Andrzej Garlicki

Andrzej Garlicki
	; Andrzej Garlicki (2005)
Data i miejsce urodzenia	3 czerwca 1935 ; Warszawa
Data i miejsce śmierci	14 kwietnia 2013 ; Warszawa
Zawód, zajęcie	historyk, publicysta
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach

Andrzej Garlicki (ur. 3 czerwca 1935 w Warszawie, zm. 14 kwietnia 2013 tamże^[1]) – polski historyk^[2], publicysta, profesor i dydaktyk.

Życiorys

Syn Stanisława i brat Leszka Garlickich.

Studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1956. Promotorem jego pracy doktorskiej o początkach Legionów był Henryk Jabłoński. Zajmował się historią najnowszą Polski.

W latach 1963–1981 był członkiem kolegium tygodnika „Kultura”^[3], a od 1982 pracował w „Polityce”^[3]. Wchodził również w skład redakcji „Przeglądu Historycznego” (od 1975).

Był profesorem w Instytucie Historycznym UW (do 2000), a następnie Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Pełnił funkcję Dziekana Wydziału Historycznego UW w latach 1988–1999.

Należał do Związku Młodzieży Polskiej^[4]. Zasiadał w zarządzie uczelnianym Związku Młodzieży Socjalistycznej na UW^[5]. Był członkiem PZPR, w tym wchodził w skład Komisji Ideologicznej Komitetu Uczelnianego PZPR na UW. Zmarł 14 kwietnia 2013 i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie^[6] (aleja 29, grób 60)^[7].

Był mężem Aleksandry z domu Mierzeckiej (1933-2012, fotograf)^[8].

Odznaczenia i nagrody

Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1987)^[9]
Nagroda „Miesięcznika Literackiego” (1982) za książkę Od maja do Brześcia (Wyd. Czytelnik)^[10]
Nagroda im. Ludwika Waryńskiego (1987) za wznowienie książki Przewrót majowy (Czytelnik, 1987)^[11]
Nagroda im. Ludwika Waryńskiego (1989) za biografię Józef Piłsudski 1867-1935 (Czytelnik, 1988)^[12]

Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa PRL

Był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa w latach 1953–1955 i 1964–1965^[13]. Do współpracy przyznał się w wywiadzie udzielonym Gazecie Wyborczej i stwierdził, że miała charakter incydentalny^[14]. Nosił pseudonim „Pedagog”^[a]^[14].

Uczniowie

Do grona jego uczniów należą Jerzy Kochanowski, Lidia Mularska-Andziak i Katsuyoshi Watanabe^[2].

Publikacje

Geneza legionów (1964),
Powstanie PSL Piast 1913–1914 (1966)
U źródeł obozu belwederskiego (1978)
Przewrót majowy (1979)^[3]
Od maja do Brześcia (1981)
Od Brześcia do maja (1986)
Józef Piłsudski 1867–1935. Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, 1988. ISBN 83-07-01715-7.
Stalinizm (1993)
Bolesław Bierut (1994)
Z tajnych archiwów (1988)
Rycerze Okrągłego Stołu (2004)
Historia Polska i świat 1815-2004 (2005)
Piękne lata trzydzieste (2008)
Siedem mitów Drugiej Rzeczypospolitej (2013)

Uwagi

↑ List Andrzeja Garlickiego opublikowany w „Polityce” odnoszący się do artykułu^[15] tygodnika „Wprost”: 19 listopada 1953 roku podpisałem zobowiązanie do dobrowolnej współpracy z organami bezpieczeństwa. Otrzymałem pseudonim „Pedagog”. Byłem 19-letnim studentem, przekonanym stalinistą^[16]^[17].

Przypisy

↑ Andrzej Garlicki , Warszawa, Zmarł 15.04.2013 – wspomnienia [online], wspomnienia.wyborcza.pl [dostęp 2019-02-27] (pol.).
1 2 Prof. zw. dr hab. Andrzej Garlicki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-05-28] .
1 2 3 Andrzej Garlicki nie żyje. Był historykiem i publicystą „Polityki” w: Gazeta Wyborcza, 2013-04-15.
↑ Tadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 438.
↑ Tadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 441.
↑ Nekrolog. [dostęp 2015-01-04].
↑ śp. Andrzej Garlicki
↑ Aleksandra Garlicka. Wychowana w ciemni. W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 62-64. ISBN 83-7066-474-1.
↑ Miłe słowa, „Polityka”, nr 11, 14 marca 1987, s. 3.
↑ „Polityka”, nr 33, 2 października 1982, s. 2.
↑ Nagrody im. Ludwika Waryńskiego, „Życie Warszawy”, nr 127, 2 czerwca 1987, s. 2.
↑ Nagrody im. Ludwika Waryńskiego, „Trybuna Ludu”, nr 116, 18 maja 1989, s. 5.
↑ Kryptonim „Pegaz”. Służba Bezpieczeństwa wobec Towarzystwa Kursów Naukowych 1978–1980, wybór, wstęp i oprac. Łukasz Kamiński, Grzegorz Waligóra, Warszawa 2008, s. 195.
1 2 AndrzejA. Garlicki AndrzejA., Zawsze mogło być inaczej [online], Gazeta Wyborcza, 3 czerwca 2005 [dostęp 2018-09-11] .
JarosławJ. Jakimczyk JarosławJ., Profesor z SB [online], Wprost, 6 marca 2005 [dostęp 2018-09-11] .
AndrzejA. Garlicki AndrzejA., List prof. Andrzeja Garlickiego [online], Polityka 9 (2493)/2005, 5 marca 2005, s. 92 [dostęp 2018-09-11] .
Przegląd mediów – 2 marca 2005 r. [online], IPN, 2 marca 2005 [dostęp 2018-09-11] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-19] .

Linki zewnętrzne

Prof. zw. dr hab. Andrzej Garlicki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-05-28] .
Tomasz Siewierski, Profesor Andrzej Garlicki (1935–2013)

[polityka-15] List Andrzeja Garlickiego opublikowany w „Polityce” odnoszący się do artykułu^[15] tygodnika „Wprost”: 19 listopada 1953 roku podpisałem zobowiązanie do dobrowolnej współpracy z organami bezpieczeństwa. Otrzymałem pseudonim „Pedagog”. Byłem 19-letnim studentem, przekonanym stalinistą^[16]^[17].

[1] Andrzej Garlicki , Warszawa, Zmarł 15.04.2013 – wspomnienia [online], wspomnienia.wyborcza.pl [dostęp 2019-02-27] (pol.).

[ln-2] 1 2 Prof. zw. dr hab. Andrzej Garlicki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-05-28] .

[GW20130415-3] 1 2 3 Andrzej Garlicki nie żyje. Był historykiem i publicystą „Polityki” w: Gazeta Wyborcza, 2013-04-15.

[4] Tadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 438.

[5] Tadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 441.

[6] Nekrolog. [dostęp 2015-01-04].

[7] śp. Andrzej Garlicki

[8] Aleksandra Garlicka. Wychowana w ciemni. W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 62-64. ISBN 83-7066-474-1.

[9] Miłe słowa, „Polityka”, nr 11, 14 marca 1987, s. 3.

[10] „Polityka”, nr 33, 2 października 1982, s. 2.

[11] Nagrody im. Ludwika Waryńskiego, „Życie Warszawy”, nr 127, 2 czerwca 1987, s. 2.

[12] Nagrody im. Ludwika Waryńskiego, „Trybuna Ludu”, nr 116, 18 maja 1989, s. 5.

[sb-13] Kryptonim „Pegaz”. Służba Bezpieczeństwa wobec Towarzystwa Kursów Naukowych 1978–1980, wybór, wstęp i oprac. Łukasz Kamiński, Grzegorz Waligóra, Warszawa 2008, s. 195.

[GW-14] 1 2 AndrzejA. Garlicki AndrzejA., Zawsze mogło być inaczej [online], Gazeta Wyborcza, 3 czerwca 2005 [dostęp 2018-09-11] .

[wprost-16] JarosławJ. Jakimczyk JarosławJ., Profesor z SB [online], Wprost, 6 marca 2005 [dostęp 2018-09-11] .

[polit-17] AndrzejA. Garlicki AndrzejA., List prof. Andrzeja Garlickiego [online], Polityka 9 (2493)/2005, 5 marca 2005, s. 92 [dostęp 2018-09-11] .

[ipn-18] Przegląd mediów – 2 marca 2005 r. [online], IPN, 2 marca 2005 [dostęp 2018-09-11] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-19] .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[a]

[15]

[16]

[17]