Anna Bikont

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Bikont
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1954
Warszawa
Zawód dziennikarka, pisarka
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Anna Krystyna Bikont z domu Kruczkowska (ur. 17 lipca 1954 w Warszawie[1]) – polska dziennikarka, reporterka i pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką biologii i psychologii. Pracowała jako asystentka na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Po wprowadzeniu stanu wojennego weszła w skład zespołu redakcyjnego drugoobiegowego „Tygodnika Mazowsze”, największego pisma podziemnej „Solidarności”. Współtworzyła „TM” do 1989, to jest do czasu zakończenia jego działalności[3]. Od czasu powstania „Gazety Wyborczej” w 1989 pozostaje związana z tym dziennikiem[4].

Jest autorką i współautorką książek oraz zbiorów reportaży. Jej publikacja My z Jedwabnego została nagrodzona Europejską Nagrodą Książkową[5] i była finalistką Nagrody Literackiej Nike 2005[6]. Wspólnie z Joanną Szczęsną napisała m.in. Pamiątkowe Rupiecie, Biografia Wisławy Szymborskiej oraz Lawina i kamienie . Pisarze wobec komunizmu, za którą autorki uhonorowano Nagrodą Wielką Fundacji Kultury[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Wilhelminy Skulskiej[8]. Jej mężem był Piotr Bikont, z którym ma córkę Maniuchę Bikont.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Małe vademecum PeeReLu. Z wycinków gazet podziemnych w formie kalendarza robotniczego na rok 1990 (współautor), Wyd. Agora, Warszawa 1990.
  • I ciągle widzę ich twarze. Fotografia Żydów Polskich, Wyd. Fundacja Shalom, Warszawa 1996.
  • Pamiątkowe rupiecie, przyjaciele i sny Wisławy Szymborskiej (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 1997.
  • Epitafia, czyli uroki roztaczane przez niektóre zwłoki (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 1998.
  • Limeryki, czyli o plugawości i promienistych szczytach nonsensu (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 1998.
  • Nietykalni. Reportaże roku 1999 (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2000.
  • Gen ciekawości. Z wybitnymi naukowcami rozmawiają dziennikarze „Gazety Wyborczej” (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2004.
  • Lawina i kamienie. Pisarze wobec komunizmu (współautor), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006.
  • Kobiety, które igrały z PRLem (współautor), Agora, Warszawa 2012.
  • My z Jedwabnego, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, Wyd. Czarne, Warszawa 2012.
  • Pamiątkowe Rupiecie. Biografia Wisławy Szymborskiej (współautor), Wyd. Znak, Kraków 2012.
  • Sendlerowa. W ukryciu, Wyd. Czarne, Wołowiec 2017.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Who is who w Polsce. Leksykon biograficzny. Wyd. II uzupełnione. Zug: Hübners blaues Who is Who, 2003, s. 259.
  2. Autorzy Antologii. mojabibliotekamazurska.pl. [dostęp 2011-05-15].
  3. Bikont, Anna. wyborcza.pl, 7 grudnia 2006. [dostęp 2011-05-15].
  4. Anna Bikont. gazeta.pl, 1 czerwca 2004. [dostęp 2011-05-15].
  5. 2011 – 5EME PRIX DU LIVRE EUROPÉEN (fr.). livre-europeen.eu. [dostęp 2018-02-17].
  6. Nagroda Nike 2005. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-05].
  7. Nagroda Wielka Fundacji Kultury. fundacjakultury.pl. [dostęp 2011-05-15].
  8. Anna Bikont: My z Jedwabnego (fragment książki). onet.pl, 8 grudnia 2000. [dostęp 2011-05-15].
  9. M.P. z 2011 r. Nr 64, poz. 624 – pkt 8.
  10. M.P. z 2014 r. poz. 741 – pkt 2.
  11. Prezydent: „Gazeta” była zaangażowana w walkę o wolność. prezydent.pl, 9 maja 2014. [dostęp 2014-05-11].
  12. Polska författaren Anna Bikont utsedd till hedersdoktor. gu.se, 9 maja 2017. [dostęp 2018-02-17].