Anna Bogucka-Skowrońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Bogucka-Skowrońska
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1942
Radom
Zawód polityk, adwokat
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Stanowisko senator I, II i IV kadencji (1989–1993, 1997–2001)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Anna Teresa Bogucka-Skowrońska (ur. 23 lutego 1942 w Radomiu) – polska polityk, adwokat, senator I, II i IV kadencji, była sędzia Trybunału Stanu.

Życiorys[edytuj]

W 1964 ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Następnie odbyła aplikację sądową i adwokacką. Od 1970 wykonuje zawód adwokata w Słupsku. Od 1971 do 1981 należała do Stronnictwa Demokratycznego.

W 1980 przystąpiła do "Solidarności", współtworzyła struktury związkowe w regionie słupskim. Została internowana w stanie wojennym na kilka dni jako jedyna kobieta w tym regionie. Po zwolnieniu przewodniczyła Ośrodkowi Słupskiego Biskupiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom, współpracującym z Komitetem Prymasowskim. Brała udział w kilkudziesięciu procesach politycznych, broniąc społecznie takich działaczy opozycji, jak Lech Wałęsa, Zbigniew Romaszewski, Anna Walentynowicz, Bogdan Lis i inni. W latach 1983–1989 członkini Komitetu Helsińskiego.

Po 1989 zasiadała w Senacie I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, II kadencji z ramienia Unii Demokratycznej oraz IV kadencji z ramienia Unii Wolności, w trakcie której przeszła do klubu senatorskiego Akcji Wyborczej Solidarność. Pełniła także funkcję sędziego Trybunału Stanu (1993–1997), przewodniczyła rozprawie w sprawie afery alkoholowej. Będąc senatorem IV kadencji, reprezentowała izbę wyższą w Krajowej Radzie Sądownictwa. Współzałożycielka, a w latach 1990–1993 sekretarz generalny Stowarzyszenia "Wspólnota Polska".

W latach 2002–2006 był przewodniczącą rady miejskiej w Słupsku. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bezskutecznie ubiegała się o mandat eurodeputowanej z listy UW, a w wyborach parlamentarnych w 2005 ponownie o mandat senatora z ramienia Partii Demokratycznej. Sprzeciwiając się akcesji PD do koalicji Lewica i Demokraci, w 2006 wraz z grupą lokalnych działaczy przeszła do Platformy Obywatelskiej. Zrezygnowała jednocześnie ze startu w wyborach samorządowych.

W latach 2007–2015 z rekomendacji PO przez dwie kadencje była sędzią Trybunału Stanu. W 2010 powróciła do słupskiej rady miasta[1], w której zasiadała do 2014.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001)
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2009)
  • Medal Adwokatura-Zasłużonym (1992)
  • Zasłużona dla województwa słupskiego (1998)
  • Zasłużona dla Miasta Słupsk (2004)
  • Medal "Solidarności" (2005)
  • Medal "Zasłużony dla Wspólnoty Polskiej" (2015)
  • Honorowy Obywatel Miasta Słupska (2015)

Przypisy

Bibliografia[edytuj]