Antoni Pospieszalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Nikodem Pospieszalski
Edward Ewert vel Anthony Currie
„Rosomak”, „Łuk”, „Profesor”, „Trepka”
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1912
Berlin
Data i miejsce śmierci 12 marca 2008
Londyn
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła

O religii bez namaszczenia

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski


Antoni Nikodem Pospieszalski vel Edward Ewert vel Anthony Currie, pseud. „Rosomak”, „Łuk”, „Profesor”, „Trepka” (ur. 10 listopada 1912 w Berlinie, zm. 12 marca 2008 w Londynie) – polski dziennikarz, eseista i filozof, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grupa instruktorów cichociemnych od lewej stoją: por. Mieczysław Różański, kpt. Maksymilian Kruczała, por. Eugeniusz Janczyszyn, ppor. Jerzy Zubrzycki, por. Aleksander Ihnatowicz, mjr Józef Hartman, Jan Kazimierski, por. Antoni Pospieszalski, ppłk Stefan Piotrowski.

Pochodził z mieszanej rodziny (matka Niemka). W 1919 wraz z rodziną wrócił do Poznania. W 1934 ukończył polonistykę na Uniwersytecie w Poznaniu. Uczestnik kampanii wrześniowej, w tym bitwy nad Bzurą jako plutonowy 17 Dywizji Piechoty. Ranny, dostał się do niewoli. Zbiegł z obozu jenieckiego. Następnie służył w brygadzie spadochronowej generała Sosabowskiego. Będąc w Wielkiej Brytanii wstąpił do SOE, gdzie szkolił się w Szkocji jako łącznik radiowy (później był instruktorem w Audley End). Od 1944 był w Polsce jako cichociemny, członek i tłumacz brytyjskiej misji wojskowej przy AK.

Po wojnie powrócił do Anglii i pracował jako nauczyciel gimnazjalny (m.in. w latach 1945–1948 prowadził w Szkocji Wojskowy Kurs Gimnazjalny). Działacz emigracyjny i dziennikarz, m.in. sekcji polskiej BBC (1952–1975) i centrali BBC (podczas II Soboru Watykańskiego).

Współpracownik paryskiej „Kultury”, gdzie publikował cykl felietonów pt. „O religii bez namaszczenia”, wydany później w Polsce jako książka. W swojej twórczości krytycznie oceniał działania papieża Jana Pawła II. Był ponadto członkiem redakcji „Pamiętnika Literackiego”. Jego teksty publikowały też m.in. londyńskie „Wiadomości”, „Aneks”, „The Tablet”, „The Month”.

Mieszkał w Londynie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Udział w publikacjach zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

  • "Wiadomości" na emigracji. Antologia prozy 1940-1967 (oprac. Stefania Kossowska; Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1968)
  • Dwa listy [w:] Zdzisław Kudelski, Spotkania z paryską "Kulturą" (Towarzystwo Opieki nad Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu - Oficyna Wydawnicza POMOST 1995, ​ISBN 83-86907-01-0​)
  • O religii bez namaszczenia [w:] Jerzy Giedroyc. Redaktor. Polityk. Człowiek (Towarzystwo Opieki nad Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu - Wydawnictwo UMCS 2001; zebrał, do druku przygotował i wstępem poprzedził Krzysztof Pomian; ​ISBN 83-227-1783-0​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]