Antoniny (obwód chmielnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoniny
Ilustracja
Brama oraz budynki gospodarcze pałacu
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Rejon krasiłowski
Powierzchnia 4,60 km²
Populacja (2016)
• liczba ludności

2 303[1]
Nr kierunkowy +380 3855
Kod pocztowy 28153
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Antoniny
Antoniny
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Antoniny
Antoniny
Ziemia49°48′30″N 26°52′00″E/49,808333 26,866667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Antoniny (ukr. Антоніни) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie krasiłowskim obwodu chmielnickiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie własność Lubomirskich, następnie Sanguszków i Potockich.

Pod rozbiorami siedziba gminy Antoniny(ukr.) w powiecie zasławskim guberni wołyńskiej.

W czasie wypadków 1917 roku stacjonował tu oddział partyzancki Feliksa Jaworskiego, dzięki któremu ocalało wiele rodzin szlacheckich z okolicy.

Quote-alpha.png
[październik 1917]: W Antoninach było wtedy spokojnie, bezpiecznie jak za starego régime. Ponieważ ruch chłopski szedł od Kijowszczyzny i Podola, więcej na zachód wysunięte Antoniny miały dopiero za kilka tygodni przeżywać to, co u nas osiągnęło już swoją pełnię. Pluton Jaworczyków stał w samych Antoninach, a do odległych o siedem wiorst Kremeńczug (cukrownia „Antoniny”) zjechało trzydziestu artylerzystów Polaków, bez armat wprawdzie jeszcze i bez broni, lecz wiele obiecujących (…) W owym pamiętnym grudniu 1917 w Antoninach stały dwie odrębne organizacje wojskowe, wzajemnie od siebie niezależne (…) świeżo powstający 2. pułk ułanów, formułujący się na Wołyniu z polecenia jenerała Dowbora-Muśnickiego, i znany już oddział Jaworskiego, niegdyś batalion szturmowy imienia jenerała Korniłowa, później oddział partyzancki, luźnie przyłączony do VII rosyjskiej Armii (…) Cały kraj stanowił już jedną pustynię, a na tle owej pustyni, po której przelewało się morze anarchii Antoniny stały odosobnione jak wyspa. Wyzywające swoim bogactwem i pięknością, prowokujące Pilawami na słupach granicznych – urągały rozszalałemu żywiołowi chłopstwa i grabieżczych band żołnierskich. Toteż chronił się do nich kto mógł. Wszystkie pomieszkania, nie zajęte przez wojskowych, wszystkie dwory i dworki, domy, domki i domeczki były napchane ludźmi, którzy ściągali pod opiekę polskich wojsk. (…) Najbliższe folwarki: Józin, Bułajówka i Wolica[2] stały nienaruszone[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejący pałac w Antoninach

Po zespole pałacowym ocalały:

Urodzeni w Antoninach[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2016 року. Державна служба статистики України. Київ, 2016. стор.77
  2. Wolica (11) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  3. Zofia Kossak-Szczucka, Pożoga. Wspomnienie z Wołynia 1917-1919

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]