Antoniny (obwód chmielnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoniny
Ilustracja
Brama oraz budynki gospodarcze pałacu
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Rejon krasiłowski
Powierzchnia 4,60 km²
Populacja (2016)
• liczba ludności

2 303[1]
Nr kierunkowy +380 3855
Kod pocztowy 28153
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Antoniny
Antoniny
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Antoniny
Antoniny
Ziemia49°48′30″N 26°52′00″E/49,808333 26,866667
Portal Portal Ukraina

Antoniny (ukr. Антоніни) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie krasiłowskim obwodu chmielnickiego.

Historia[edytuj]

Pierwotnie własność Lubomirskich, następnie Sanguszków i Potockich.

Pod rozbiorami siedziba gminy Antoniny(ukr.) w powiecie zasławskim guberni wołyńskiej.

W czasie wypadków 1917 roku stacjonował tu odział partyzancki Feliksa Jaworskiego, dzięki któremu ocalało wiele rodzin szlacheckich z okolicy.

Quote-alpha.png
[październik 1917]: W Antoninach było wtedy spokojnie, bezpiecznie jak za starego régime. Ponieważ ruch chłopski szedł od Kijowszczyzny i Podola, więcej na zachód wysunięte Antoniny miały dopiero za kilka tygodni przeżywać to, co u nas osiągnęło już swoją pełnię. Pluton Jaworczyków stał w samych Antoninach, a do odległych o siedem wiorst Kremeńczug (cukrownia "Antoniny") zjechało trzydziestu artylerzystów Polaków, bez armat wprawdzie jeszcze i bez broni, lecz wiele obiecujących (...) W owym pamiętnym grudniu 1917 w Antoninach stały dwie odrębne organizacje wojskowe, wzajemnie od siebie niezależne (...) świeżo powstający 2. pułk ułanów, formułujący się na Wołyniu z polecenia jenerała Dowbora-Muśnickiego, i znany już oddział Jaworskiego, niegdyś batalion szturmowy imienia jenerała Korniłowa, później oddział partyzancki, luźnie przyłączony do VII rosyjskiej Armii (...) Cały kraj stanowił już jedną pustynię, a na tle owej pustyni, po której przelewało się morze anarchii Antoniny stały odosobnione jak wyspa. Wyzywające swoim bogactwem i pięknością, prowokujące Pilawami na słupach granicznych - urągały rozszalałemu żywiołowi chłopstwa i grabieżczych band żołnierskich. Toteż chronił się do nich kto mógł. Wszystkie pomieszkania, nie zajęte przez wojskowych, wszystkie dwory i dworki, domy, domki i domeczki były napchane ludźmi, którzy ściągali pod opiekę polskich wojsk. (...) Najbliższe folwarki: Józin, Bułajówka i Wolica[2] stały nienaruszone[3].

Zabytki[edytuj]

Nieistniejący pałac w Antoninach

Po zespole pałacowym ocalały:

Urodzeni w Antoninach[edytuj]

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2016 року. Державна служба статистики України. Київ, 2016. стор.77
  2. Wolica (11) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XV, cz. 2 (Januszpol – Wola Justowska) z 1902 r.
  3. Zofia Kossak-Szczucka, Pożoga. Wspomnienie z Wołynia 1917-1919

Linki zewnętrzne[edytuj]