Antonio Bevilacqua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Bevilacqua
Data i miejsce urodzenia 22 października 1918
Zjednoczone Królestwo Włoch Santa Maria di Sala, Włochy
Data i miejsce śmierci 29 marca 1972
Włochy Mestre, Włochy
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
Złoto
Liège 1950 Na dochodzenie
Złoto
Mediolan 1951 Na dochodzenie
Srebro
Paryż 1947 Na dochodzenie
Srebro
Paryż 1952 Na dochodzenie
Brąz
Amsterdam 1948 Na dochodzenie
Brąz
Zurych 1953 Na dochodzenie
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Brąz
Varese 1951 Start wspólny

Antonio Bevilacqua (ur. 22 października 1918 w Santa Maria di Sala - zm. 29 marca 1972 w Mestre) – włoski kolarz torowy i szosowy, sześciokrotny medalista torowych oraz brązowy medalista szosowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj]

Pierwszy sukces w karierze Antonio Bevilacqua osiągnął w 1943 roku, kiedy zdobył mistrzostwo kraju wśród zawodowców w indywidualnym wyścigu na dochodzenie. Na rozgrywanych cztery lata później torowych mistrzostwach świata w Paryżu w tej samej konkurencji Bevilacqua był drugi za swym rodakiem Fausto Coppim. W swej koronnej konkurencji zdobył jeszcze pięć medali na międzynarodowej arenie: złote na mistrzostwach świata w Liège (1950) i mistrzostwach świata w Mediolanie (1951), srebrny podczas mistrzostw świata w Paryżu (1952) oraz na mistrzostwach świata w Amsterdamie (1948) i mistrzostwach świata w Zurychu (1953). W 1951 roku wystąpił również na szosowych mistrzostwach świata w Varese, gdzie zdobył brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego, ulegając jedynie Szwajcarowi Ferdiemu Küblerowi i swemu rodakowi Fiorenzo Magniemu. Ponadto Bevilacqua wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw kraju, zarówno w kolarstwie torowym jak i szosowym. Oprócz medalu z 1951 roku największe sukcesy Włocha na szosie to zwycięstwa w: Tre Valli Varesine i Trophée Baracchi w 1950 roku, Paryż-Roubaix i Giro del Veneto w 1951 roku oraz Mediolan-Vignola w 1952 roku. Wygrał też łącznie jedenaście etapów Giro d'Italia, najlepszy wynik osiągając w 1946 roku, kiedy zajął siedemnaste miejsce w klasyfikacji generalnej. Nigdy nie wystartował na Letnie igrzyska olimpijskie.

Bibliografia[edytuj]