Bradley Wiggins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bradley Wiggins
Bradley Wiggins CD 2011.jpg
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1980
Gandawa, Belgia
Wzrost 1.90 m
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Ateny 2004 kolarstwo
(Na dochodzenie)
Złoto
Pekin 2008 kolarstwo
(Na dochodzenie)
Złoto
Pekin 2008 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Złoto
Londyn 2012 kolarstwo
(Ind. na czas)
Srebro
Ateny 2004 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Brąz
Sydney 2000 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Brąz
Ateny 2004 kolarstwo
(Madison)
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
Złoto
Stuttgart 2003 Na dochodzenie
Złoto
Mallorca 2007 Na dochodzenie
Złoto
Mallorca 2007 Druż. na dochodzenie
Złoto
Manchester 2008 Na dochodzenie
Złoto
Manchester 2008 Druż. na dochodzenie
Złoto
Manchester 2008 Madison
Srebro
Manchester 2000 Druż. na dochodzenie
Srebro
Antwerpia 2001 Druż. na dochodzenie
Srebro
Stuttgart 2003 Druż. na dochodzenie
Brąz
Ballerup 2002 Druż. na dochodzenie
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Złoto
Ponferrada 2014 Ind. na czas
Srebro
Kopenhaga 2011 Ind. na czas
Srebro
Florencja 2013 Ind. na czas
UCI World Tour
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2012
Bradley Wiggins
Pseudonim Wiggo
Drużyna Sky Procycling
Drużyny
2001
2002 - 2003
2004 - 2005
2006 - 2007
2008
2009
2010 - ...
Linda McCartney Racing Team
Française des Jeux
Crédit Agricole
Cofidis
Team High Road
Garmin-Slipstream
Sky Procycling
Największe sukcesy

1. miejsce w Tour de France (2012)

Sir Bradley Marc Wiggins CBE (ur. 28 kwietnia 1980 w Gandawie) – brytyjski kolarz szosowy i torowy, zawodnik profesjonalnej grupy Sky Procycling, rekordzista świata z 2015 w jeździe godzinnej (54,526 km)[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec Gary także był zawodowym kolarzem, a on sam urodził się w Belgii. Do 2008 roku Wiggins startował głównie na torze. Do tego czasu zdobył sześć medali olimpijskich, w tym brązowy w drużynowym wyścigu na dochodzenie na igrzyskach w Sydney (2000), srebrny w tej samej konkurencji, brązowy w madisonie i złoty w indywidualnym wyścigu na dochodzenie podczas igrzysk w Atenach (2004) oraz złote w indywidualnym i drużynowym wyścigu na dochodzenie na igrzyskach w Pekinie (2008). Ponadto zdobył dziesięć medali torowych mistrzostw świata, w tym sześć złotych: w indywidualnym wyścigu na dochodzenie na MŚ w Stuttgarcie (2003), indywidualnie i drużynowo na MŚ w Palma de Mallorca (2007) oraz indywidualnie, drużynowo oraz w madisonie podczas MŚ w Manchesterze (2008).

Od 2009 roku skoncentrował się na kolarstwie szosowym. Na zawodowstwo przeszedł już w 2002 roku, kiedy dołączył do drużyny Française des Jeux. Specjalizuje się w jeździe na czas, ale radzi sobie także na etapach górskich. W 2009 roku został mistrzem Wielkiej Brytanii w indywidualnej jeździe na czas, a na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Kopenhadze w tej samej konkurencji był drugi, ulegając jedynie Niemcowi Tony'emu Martinowi. W 2012 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Londynie, zwyciężając w swej koronnej konkurencji. Wystartował także w wyścigu ze startu wspólnego, ale zajął dopiero 103. pozycję. Ponadto w sezonie 2012 zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej UCI World Tour, ulegając tylko Joaquimowi Rodríguezowi z Hiszpanii. Na mistrzostwach świata we Florencji w 2013 roku ponownie był drugi za Martinem w indywidualnej jeździe na czas. Wielokrotnie brał udział w Wielkich Tourach (Giro d’Italia, Tour de France, Vuelta a España), jak również w krótszych wyścigach etapowych. Jego największym sukcesem na szosie jest zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Tour de France 2012.

29 grudnia 2012 r. w ramach uznania za zwycięstwo w Tour de France oraz zdobycie złotego medalu olimpijskiego został, jako pierwszy brytyjski kolarz, pasowany na rycerza przez królową Elżbietę II[2].

7 czerwca 2015 r. Wiggins na torze olimpijskim w Londynie ustanowił rekord świata w jeździe godzinnej z wynikiem 54 km i 526 m[1].

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

tor

  • 1998
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata juniorów (wyścig ind. na dochodzenie)
  • 2000
    • Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
    • Bronze medal.svg 3. miejsce w igrzyskach olimpijskich (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2001
    • Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2002
    • Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2003
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig ind. na dochodzenie)
    • Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2004
    • Gold medal.svg 1. miejsce w igrzyskach olimpijskich (wyścig ind. na dochodzenie)
    • Silver medal.svg 2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (wyścig druż. na dochodzenie)
    • Bronze medal.svg 3. miejsce w igrzyskach olimpijskich (madison)
  • 2007
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig ind. na dochodzenie)
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2008
    • Gold medal.svg 1. miejsce w igrzyskach olimpijskich (wyścig ind. na dochodzenie)
    • Gold medal.svg 1. miejsce w igrzyskach olimpijskich (wyścig druż. na dochodzenie)
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig ind. na dochodzenie)
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig druż. na dochodzenie)
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (madison)

szosa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Paweł Gadzała: Bradley Wiggins nowym rekordzistą w jeździe godzinnej. gazeta.pl, 2015-06-07. [dostęp 2015-06-08].
  2. Brytyjski kolarz został rycerzem (pol.). rp.pl. [dostęp 2012-12-26].