Francis Moreau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francis Moreau
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1965
Saint-Quentin, Francja
Wzrost 187 cm
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
złoto Atlanta 1996 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
złoto Stuttgart 1991 Na dochodzenie
srebro Maebashi 1990 Na dochodzenie
srebro Stuttgart 1991 Wyścig puntkowy
srebro Palermo 1994 Na dochodzenie
srebro Manchester 1996 Druż. na dochodzenie
srebro Bordeaux 1998 Na dochodzenie
srebro Berlin 1999 Druż. na dochodzenie
brąz Manchester 1996 Na dochodzenie

Francis Georges Henri Moreau (ur. 21 lipca 1965 w Saint-Quentin) – francuski kolarz torowy i szosowy, mistrz olimpijski oraz ośmiokrotny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Francis Moreau odniósł w 1985 roku, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej szosowego wyścigu Trois Jours de Cherbourg. Pięć lat później wystartował na mistrzostwach świata w Maebashi, gdzie zdobył srebrny medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie, ulegając jedynie Wiaczesławowi Jekimowowi z ZSRR. Rok później, podczas mistrzostw świata w Stuttgarcie Moreau w tej samej konkurencji był najlepszy, a w wyścigu punktowym zajął drugie miejsce za Jekimowem. Na mistrzostwach świata w Palermo w 1994 roku Francuz zdobył kolejny srebrny medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie - tym razem lepszy okazał się Brytyjczyk Chris Boardman. Najlepsze wyniki Moreau osiągnął w 1996 roku: na igrzyskach w Atlancie wspólnie z Christophem Capellem, Jean-Michelem Moninem i Philippem Ermenaultem zdobył złoty medal drużynowo, a w wyścigu punktowym był piąty. W tym samym roku wystąpił na mistrzostwach świata w Manchesterze, gdzie razem z Moninem, Ermenaultem i Cyrilem Bosem zdobył srebrny w drużynie, a indywidualnie był trzeci (za Boardmanem, i Włochem Andreą Collinellim). Indywidualnie wywalczył także srebrny medal podczas mistrzostw świata w Bordeaux w 1998 roku, gdzie uległ tylko swemu rodakowi - Ermenaultowi, a rok później, na mistrzostwach świata w Berlinie razem z Bosem, Ermenaultem i Jérômem Neuvillem zajął drugie miejsce w wyścigu drużynowym. W tym samym składzie Francuzi zajęli czwarte miejsce na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku, przegrywając walkę o brąz z Brytyjczykami.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]