Stefan Küng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Küng Cycling (road) pictogram.svg
2022-08-17 European Championships 2022 – Road Cycling Men's Time Trial by Sandro Halank–107.jpg
Informacje
Data i miejsce urodzenia16 listopada 1993
Wilen
KrajSzwajcaria
Obecna grupaGroupama-FDJ
Wzrost1,93 m
Grupa amatorska
2013-2014BMC Development
Grupy zawodowe
2015-2018BMC Racing Team
2019-Groupama-FDJ
Commons-logo.svgDokumentacja Wikidata-logo S.svg
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
złoto Paryż 2015 Na dochodzenie
srebro Cali 2014 Na dochodzenie
brąz Cali 2014 Madison
brąz Mińsk 2013 Na dochodzenie
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
srebro Wollongong 2022 jazda ind. na czas
brąz Yorkshire 2019 start wspólny
brąz Imola 2020 jazda ind. na czas
brąz Ponferrada 2014 ind. na czas do lat 23
Mistrzostwa Europy w kolarstwie szosowym
złoto Plouay 2020 jazda ind. na czas
złoto Trentino 2021 jazda ind. na czas
BMC Racing Team
złoto Richmond 2015 Druż. na czas
srebro Doha 2016 Druż. na czas
srebro Bergen 2017 Druż. na czas
brąz Innsbruck 2018 Druż. na czas

Stefan Küng (ur. 16 listopada 1993 w Wil[1]) – szwajcarski kolarz szosowy i torowy posiadający także obywatelstwo Liechtensteinu. Olimpijczyk (2020[2]).

Za sprawą swojej rodziny Küng posiada również obywatelstwo Liechtensteinu – jego babcia pochodzi z tego kraju, a obywatelstwo to posiada także jego matka, w związku z czym otrzymały je również jej dzieci. W barwach Liechtensteinu startował w igrzyskach małych państw Europy, do których Szwajcaria się nie kwalifikuje[3].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy międzynarodowy sukces w karierze Stefan Küng osiągnął w 2011 roku, kiedy zdobył złoty medal w madisonie podczas torowych mistrzostw Europy juniorów. W tym samym roku wystąpił w barwach gospodarzy na igrzyskach małych państw Europy w Liechtensteinie, zdobywając srebrne medale na szosie w wyścigu ze startu wspólnego i indywidualnej jeździe na czas. Na rozgrywanych dwa lata później torowych mistrzostwach świata w Mińsku wywalczył brązowy medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Australijczyk Michael Hepburn oraz Martyn Irvine z Irlandii. Jest ponadto mistrzem Szwajcarii w omnium i indywidualnej jeździe na czas z 2011 roku. W 2014 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Cali, gdzie był drugi w indywidualnym wyścigu na dochodzenie, przegrywając tylko z Alexandrem Edmondsonem z Australii. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z Thérym Schirem zdobył brązowy medal w madisonie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Kolarstwo szosowe[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie:[1][4]

2011
2013
2014
  • 1. miejsce w Tour de Normandie
    • 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
    • 1. miejsce w prologu
  • 1. miejsce w Flèche Ardennaise
  • 2. miejsce w mistrzostwach Szwajcarii (jazda indywidualna na czas)
  • 1. miejsce w mistrzostwach Europy U23 (jazda indywidualna na czas)
  • 1. miejsce w mistrzostwach Europy U23 (start wspólny)
  • 3. miejsce w mistrzostwach świata U23 (jazda indywidualna na czas)
2015
2016
2017
2018
2019
2020
2021
2022

Rankingi[edytuj | edytuj kod]

Kolarstwo szosowe[edytuj | edytuj kod]

Wikidata-logo S.svg Rok2013201420152016201720182019202020212022
UCI World Tour166. - 103. 102.
World Ranking490. 114. 163. 50. 23. 26. 7.
UCI Europe Tour214. 30. 432. 163. 514. 38. 20. 23. 7.
UCI Asia Tour - - 333. - 606.
Źródło: UCI

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stefan Küng – Profil na ProCyclingStats (ang.)
  2. Stefan Küng. olympedia.org. [dostęp 2022-04-17]. (ang.).
  3. Jonathan Roorda: Interview - Stefan Küng about confidence, nationalities and photography. cyclingpub.com, 2017-12-19. [dostęp 2022-04-17]. (ang.).
  4. Stefan Küng – Profil na Cycling Archives (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]