Archytas z Tarentu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Archytas of Tarentum MAN Napoli Inv5607.jpg

Archytas z Tarentu (gr. Αρχύτας) (ur. 428 p.n.e., zm. 347 p.n.e.) – grecki uczony: filozof, matematyk, astronom, polityk i strateg[1].

Archytas był pitagorejczykiem, uczniem Filolaosa, zaprzyjaźnionym z Platonem.

Odkrył właściwości liczby jeden, był znany z tego, że każdą rzecz sprowadzał do liczby.

Uznawany za twórcę mechaniki.

W Tarencie cieszył się dużym uznaniem nie tylko jako filozof i matematyk, lecz także jako polityk.

Interesował się również skończonością i nieskończonością świata, skłaniając się do poglądu, iż musi być nieskończony. Poszukiwał rozwiązania głośnego problemu podwojenia sześcianu.

Jako pierwszy miał sformułować tezę, że dźwięk powstaje przez drganie powietrza, a wysokość dźwięku zależy od częstości drgania. Dokonał obliczeń matematycznych dla greckiego systemu muzycznego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Archytas z Tarentu, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-09-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]