Armet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hełm typu armet

Armetwłoski hełm zamknięty w typie przyłbicy[1]. Stosowany był w XV i XVI wieku przez ciężkozbrojne rycerstwo. Charakteryzował się kulistym dzwonem, zwykle z grzebieniem na szczycie, przylegającymi do twarzy osłonami policzków, oraz podnoszoną do góry zasłoną twarzy. Armet był pierwszym hełmem całkowicie zakrywającym głowę, ale jednocześnie o na tyle lekkiej i zwartej konstrukcji, że nie krępował ruchów głowy jeźdźca. W odróżnieniu od hełmu zamkniętego posiadał możliwość rozpięcia osłon policzków i otwarcia ich na boki. Często stosowano również dodatkową osłonę dolnej części twarzy i szyi. Armet stanowił część zbroi płytowej.

Często był stosowany z tzw. zbroją maksymiliańską[2].

Przypisy

  1. Włodzimierz Kwaśniewicz 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym, wyd. 1981, s. 10
  2. Jean-Denis Lepage: Medieval armies and weapons in western Europe: an illustrated history. Jefferson, N.C.: McFarland Company, 2005, s. 218. ISBN 0786417722.