Awraham Rawic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Awraham Rawic
אברהם רביץ
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1934
Tel Awiw
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 2009
Jerozolima
Wiceminister budownictwa
w IV rządzie Szamira
Okres od 25 czerwca 1990
do 13 lipca 1992
Przynależność polityczna Sztandar Tory
Wiceminister edukacji
w I rządzie Szarona
Okres od 16 kwietnia 2001
do 28 lutego 2003
Przynależność polityczna Zjednoczony Judaizm Tory
Wiceminister opieki społecznej
w II rządzie Szarona
Okres od 30 marca 2005
do 4 maja 2006
Przynależność polityczna Sztandar Tory
Poseł do Knesetu
Okres od 21 listopada 1988
do 13 lipca 1992
Przynależność polityczna Sztandar Tory
Okres od 16 lipca 1992
do 26 stycznia 2009
Przynależność polityczna Zjednoczony Judaizm Tory, Sztandar Tory

Awraham Rawic (hebr.: אברהם רביץ, ang.: Avraham Ravitz, ur. 13 stycznia 1934 w Tel Awiwie, zm. 26 stycznia 2009) – izraelski rabin, pedagog i polityk, w latach 1990–1992 wiceminister budownictwa i mieszkalnictwa, w latach 2001–2003 wiceminister edukacji, w latach 2005–2006 wiceminister opieki społecznej, w latach 1988–2009 poseł do Knesetu z listy Zjednoczonego Judaizmu Tory i partii Sztandar Tory.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 stycznia 1934 w Tel Awiwie w ówczesnym Brytyjskim Mandacie Palestyny[1].

Był członkiem organizacji paramilitarnej Lechi, następnie służył w izraelskim wojsku. Ukończył college dla rabinów w Hebronie. Uzyskał smichę rabinacką. Pracował jako pedagog[1].

W wyborach w 1988 został wybrany posłem. W dwunastym Knesecie zasiadał w komisjach finansów; edukacji i kultury oraz konstytucyjnej prawa i sprawiedliwości[1]. 25 czerwca 1990 dołączył do powołanego dwa tygodnie wcześniej czwartego rządu Icchaka Szamira jako wiceminister budownictwa i mieszkalnictwa w resorcie kierowanym przez Ariela Szarona. Pozostał na stanowisku do końca kadencji rządu – 13 lipca 1992[2].

Wcześniej – w czerwcu bezskutecznie kandydował wyborach z listy Zjednoczonego Judaizmu Tory (czyli koalicji Sztandaru Tory z Agudat Israel, jednak już 16 lipca znalazł się w składzie trzynastego Knesetu po rezygnacji Jicchaka Pereca[3]. Był członkiem komisji edukacji i kultury; ds. radia i telewizji; konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości; absorpcji imigrantów oraz zatwierdzania sędziów sądów rabinackich[1]. 8 kwietnia 1996 doszło do rozpadu Zjednoczonego Judaizmu Tory na dwie frakcje Rawic i Mosze Gafni zasiadali do końca kadencji jako posłowie Sztandaru Tory, zaś Awraham Werdiger i Awraham Josef Szapira jako Agudat Israel[4]. W czerwcowych wyborach obie partie wystawiły jednak jedną listę, a Rawic uzyskał reelekcję. W XIV Knesecie przewodniczył komisji finansów, a także zasiadał w komisji zatwierdzania sędziów sądów rabinackich[1]. 23 lutego 1999 ponownie opuścił wspólną frakcję z posłami Agudat Israel i końcówkę kadencji spędził jako jedyny poseł Sztandaru Tory[4]. Znów jednak w przeprowadzonych w maju tegoż roku wyborach obie partie religijne wystawiły wspólną listę, z której Rawic uzyskał mandat poselski. W piętnastym Knesecie pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego oraz zasiadał w komisjach spraw zagranicznych i obrony; zatwierdzania sędziów sądów rabinackich; spraw gospodarczych oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości[1].

16 kwietnia 2001 został wiceministrem edukacji w powołanym sześć tygodni wcześniej pierwszym rządzie premiera Ariela Szarona. W resorcie kierowanym przez Limor Liwnat pozostał do końca kadencji rządu 28 lutego 2003[5]. W styczniowych wyborach kolejny raz został wybrany posłem. W szesnastym Knesecie zasiadał w komisjach spraw gospodarczych oraz konstytucyjnej prawa i sprawiedliwości. 30 marca 2005 został mianowany wiceministrem opieki społecznej, przy czym w drugim rządzie Szarona sprawy te podlegały od 2004 pod Ministerstwo ds. Przemysłu, Handlu i Pracy. Jako zastępca ministra Ehuda Olmerta służył Rawic już do końca kadencji czyli 4 maja 2006[6]. W przeprowadzonych marcu wyborach uzyskał reelekcję. W siedemnastym Knesecie zasiadał w komisjach pracy, opieki społecznej i zdrowia oraz spraw zagranicznych i obrony[1]. 8 grudnia 2008 doszło do kolejnego rozłamu w Zjednoczonym Judaizmie Tory Rawic, Gafni i Uri Maklew utworzyli frakcję Sztandaru Tory[4]. Niedługo później 26 stycznia 2009 Rawic zmarł[1], a mandat po nim objął Jehoszua Menachem Pollack[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Awraham Rawic (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. Government 24 (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06].
  3. Members of the Thirteenth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06].
  4. a b c Mergers and Splits Among Parliamentary Groups (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-12-04].
  5. Government 29 (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06].
  6. Government 30 (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06].
  7. Members of the Eighteenth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-06-06].