Cachi Hanegbi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cachi Hanegbi
Tzachi Hanegbi - Kadima.jpg
Zdjęcie z 2010
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1957
Jerozolima
Minister sprawiedliwości
Okres od 1996
do 1999
Poprzednik Binjamin Netanjahu
Następca Josi Belin

Cachi Hanegbi, właśc. Jicchak Hanegbi (hebr. צחי הנגבי, ur. 26 lutego 1957) – izraelski polityk, członek Knesetu i minister.

Był p.o. przewodniczącego Likudu po odejściu z partii Ariela Szarona, ale wkrótce sam wyszedł z tego ugrupowania. Jest byłym ministrem sprawiedliwości, zdrowia, środowiska, transportu, bezpieczeństwa wewnętrznego i ministrem bez teki. W rządzie Ehuda Olmerta na stanowisku ministra ds. Jerozolimy, społecznych i diaspory, ministra ds. strategicznych i ministra w biurze premiera, odpowiedzialnego za kwestie związane z religią, firmami arabskimi i współpracy regionalnej.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Jerozolimie. Jego matką była Ge’ula Kohen, w latach 40. XX wieku znana działaczka podziemnej grupy Lechi, a później polityk. Hanegbi jest żonaty i ma czwórkę dzieci.

Studiował stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie i prawo w Tel Awiwie. W 1980 roku, podczas swoich studiów, Hanegbi został skazany na karę 6 miesięcy zawieszenia za zaatakowanie arabskiego studenta na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.

Wszedł do Knesetu w 1988], zostając także członkiem parlamentarnej komisji konstytucyjnej, prawnej i sprawiedliwości, zasiadał także w komisji ds. zagranicznych i obrony, był również przewodniczącym komisji ekonomicznej. Wcześniej był krajowym przewodniczącym unii studentów. Zajmował także stanowisko szefa biura premiera Icchaka Szamira.

Do 30 sierpnia 2004 Hanegbi był ministrem bezpieczeństwa wewnętrznego, sprawując zwierzchnictwo nad policją. Zrezygnował z tego stanowiska gdy rozpoczęło się śledztwo kryminalne w sprawie nielegalnych zatrudnień motywowanych politycznie. Pozostał ministrem bez teki, a później został ministrem ds. Jerozolimy i diaspory. W listopadzie 2005 Hanegbi został p.o. przewodniczącego Likudu (spowodowane to było odejściem Ariela Szarona). 6 grudnia 2005 wniesiono przeciwko niemu oskarżenie we wspomnianej już sprawie. Następnego dnia Hanegbi ogłosił opuszczenie Likudu i poparcie dla Kadimy Szarona.

Cytaty[edytuj]

  • „Jestem przekonany, że mogą strajkować dzień, miesiąc, aż do śmierci.” – powiedział po ogłoszeniu przez palestyńskich więźniów strajku głodowego,
  • „Przeszliśmy z defensywy do ofensywy i w tej bitwie wszyscy członkowie przywództwa Hamasu są celami.” – radio publiczne, 23 marca 2004,
  • „Gdzie jest ogrodzenie, tam nie ma terroru. Tam, gdzie nie ma ogrodzenia, tam jest terror.”31 sierpnia 2004, w radiu publicznym po dwóch zamachach samobójczych w Beer Szewie,
  • „Podczas tych działań miało miejsce ordynarne podeptanie prawa i odpowiednich zasad administracyjnych, upolitycznienie służby publicznej i używanie zasobów publicznych dla osiągnięcia osobistych i politycznych interesów.” – izraelski Kontroler Państwa i sędzia Eliezer Goldberg o Cachim Hanegbim w swoim rocznym raporcie, opublikowanym 24 września 2004 roku.

Bibliografia[edytuj]