Balga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bałga)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Balga
Бальга
Ilustracja
Ruiny zamku
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód kaliningradzki
Rejon bagrationowski
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Balga
Balga
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Balga
Balga
Ziemia54°33′09″N 19°58′10″E/54,552500 19,969444
Portal Portal Rosja
Zamki Gotyckie w Polsce
Chorągiew komturii Balgi zdobyta pod Grunwaldem

Balga (niem. Balga, ros. Бальга) – dawny średniowieczny zamek i osada krzyżacka. Ruiny zamku położone są koło wsi Wiesiołoje (Весёлое) w obwodzie kaliningradzkim, w rejonie bagriatonowskim, nad Zalewem Wiślanym.

Dojazd od Braniewa przez Mamonowo (niem. Heiligenbeil, pol. Święta Siekierka), za Mamonowem od drogi do Kaliningradu w lewo. Dalej na północny wschód, również nad Zalewm Wiślanym znajdowała się siedziba sąsiedniej komturii Pokarmin.

Historia[edytuj]

W 1238 r. Krzyżacy zdobyli pruski gród Balga, gdzie w roku następnym założyli zamek. Balga była siedzibą komturii od 1250 r., która rozciągała się pasem na południowy wschód, sięgając do Pisza i Ełku. Komturzy Balgi pełnili jednocześnie funkcję wójta Natangi. Balga ze względu na położenie (komunikacja wodna) nie została zdobyta w czasie powstań pruskich. W roku 1253 przez Balgę na Sambię kierowała się wyprawa z królem czeskim Przemysłem Ottokarem II. W tym czasie kończono budowę nowego zamku przeznaczonego dla konwentu. Budowlę uzupełniono o przedzamcze na początku XIV w. Zamek został rozebrany na początku XVII w., a materiał budowlany wykorzystano na budowę twierdzy w Piławie (niem. Pillau). Do 1945 roku Balga liczyła ponad 700 mieszkańców.

Teraźniejszość[edytuj]

Obecnie Balga jest miejscowością niezamieszkaną, a z dawnej zabudowy niemalże nic nie dotrwało do naszych czasów. Po zamku pozostały odkryte fundamenty oraz ruiny przedzamcza, częściowo odrestaurowanego przed II wojną światową. W pobliżu pozostałości zamku znajdują się ruiny kościoła św. Mikołaja z XIV w. z zachowanymi fragmentami murów obwodowych i portalem zdobionym kamieniami przywiezionymi z Ziemi Świętej oraz resztkami malowideł ściennych.

Kościół parafialny w Baldze przed 1525 należał do archiprezbiteratu w Braniewie.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Anatolij Bachtin, Gerhard Doliesen, Vergessene Kultur. Kirchen in Nord-Ostpreussen. Eine Dokumentation, 2. Aufl., Husum, Husum, 1998, ISBN 3-88042-849-2

Linki zewnętrzne[edytuj]