Fundament

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
lokalizacja fundamentów
Fundamenty – posadowienie bezpośrednie: 1) ława fundamentowa; 2) stopa fundamentowa
Wiertnica do wykonywania pali fundamentowych

Fundamentelement konstrukcyjny przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń budowli lub maszyn (w przypadku fundamentu pod maszynę, urządzenie) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna (budowle lekkie). Pod wpływem przekazywanych obciążeń dochodzi do odkształceń gruntu, co z kolei powoduje osiadanie budowli. W związku z tym, dobór odpowiedniego rozwiązania fundamentu (sposobu posadowienia budynku) ma zapewnić:

  • minimalne i równomierne osiadanie budowli oraz jej stateczność
  • właściwą głębokość posadowienia (na warstwie gruntu o odpowiedniej nośności i poniżej głębokości przemarzania gruntu)
  • łatwość wykonania
  • zabezpieczenie budowli przed zawilgoceniem

Podział fundamentów z uwagi na sposób posadowienia[edytuj | edytuj kod]

  • Bezpośrednie – przekazujące obciążenia bezpośrednio na grunt:
    • ławy fundamentowe (pod murami lub szeregiem słupów) ;
    • stopy fundamentowe (pod słupami, filarami);
    • płyty fundamentowe;
    • ruszty fundamentowe (stosowane na gruntach słabonośnych w celu zwiększenia sztywności);
    • skrzynie fundamentowe (stosowane na terenach szkód górniczych);
    • bloki fundamentowe (najczęściej przyczółki mostowe)
  • Głębokie – przekazujące obciążenie pośrednio:
    • pale fundamentowe
      Podział pali ze względu na sposób pracy
      • pale normalne – przekazują obciążenie na grunt przez tarcie na pobocznicy i opór pod stopą pala
      • pale zawieszone – przekazują obciążenie na grunt przez tarcie na pobocznicy pala
      • pale stojące – przekazują obciążenie na grunt przez stopę pala (np. pale oparte stopą na skale)
    • studnie fundamentowe
    • kesony (wykonywane poniżej poziomu wody)
    • ściany szczelinowe/barety
    • kolumny
    • słupy

Z punktu widzenia Prawa budowlanego fundament może być[1]:

  • częścią składową innego, większego obiektu budowlanego, z którym stanowi całość techniczno użytkową, np. fundament budynku
  • samodzielnym obiektem budowlanym – budowlą, np. fundament pod maszynę.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło fundament w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane