Babirussy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Babyrousa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Babirussy
Babyrousini[1]
Thenius, 1970
Przedstawiciel plemienia – babirussa sulaweska (B. celebensis)
Przedstawiciel plemienia – babirussa sulaweska (B. celebensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd świniokształtne
Rodzina świniowate
Podrodzina świnie
Plemię babirussy
Typ nomenklatoryczny

Babyrousa quadricornua Perry, 1811 (= Sus babyrussa Linnaeus, 1758)

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Babirussy[15] (Babyrousini) – plemię ssaków parzystokopytnych z rodziny świniowatych (Suidae).

Występowanie[edytuj]

Plemię obejmuje gatunki występujące endemicznie w Indonezji[16][15].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Malajskie babi – świna; rusa – jeleń; w aluzji do anormalnie rozwiniętych kłów, które Malajczycy przyrównywali do poroża jeleni[17].

Podział systematyczny[edytuj]

Do plemienia należy rodzaj babirussa[15] (Babyrousa) z następującymi gatunkami[15][16]:

Uwagi

  1. a b c d e f g Inny wariant pisowni nazwy rodzaju Babyrousa.
  2. Sukotyro – nazwa nadana przez Chińczyków mitycznemu zwierzęcia na Jawie. Gatunek typowy: Sukotyro indicus Kerr, 1792 (= Sus babyrussa Linnaeus, 1758).
  3. Łacińskie porcus – świnia.
  4. Greckei χοίρος choíros – wieprz; ελαφος elaphos – jeleń. Gatunek typowy: Sus babyrussa Linnseus, 1758.
  5. Inny wariant pisowni nazwy rodzaju Sukotyrus.
  6. Greckie ελαφος elaphos – jeleń; χοίρος choíros – wieprz. Nowa nazwa dla Porcus.

Przypisy

  1. Babyrousini, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.L. Frisch: Das Natur-System der vierfüßigen Thiere in. Tabellen, darinnen alle Ordnungen, Geschlechte und Arten, nicht nur mit bestimmenden. Glogau: Christian Friedrich Günther, 1775, s. 3. (niem.)
  3. R. Kerr: The animal kingdom, or zoological system, of the celebrated Sir Charles Linnæus. Class I, Mammalia: containing a complete systematic description, arrangement, and nomenclature, of all the known species and varieties of the mammalia, or animals which give suck to their young. Edinburgh: Printed for A. Strahan, and T. Cadell, London, and W. Creech, Edinburgh, 1792, s. 41, 114. (ang.)
  4. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature: or, Tableau de l'univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l'auteur, 1815, s. 56. (fr.)
  5. J.E. Gray. On the Natural Arrangement of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 306, 1821 (ang.). 
  6. F. Cuvier: Des Dents des mammifères considérées comme caractères zoologiques. Strasbourg: F. G. Levrault, 1825, s. 257. (fr.)
  7. G.T. Burnett. Illustrations of the Quadrupeda, or Quadrupeds, being the arrangement of the true four-footed Beasts indicated in outline. „Quarterly Journal of Science, Literature and the Arts”. 28, s. 352, 1829 (ang.). 
  8. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien: mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel: ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München: In der J.G. Cotta'scchen Buchhandlung, 1830, s. 17. (niem.)
  9. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 130. (niem.)
  10. R.-P. Lesson: Nouveau tableau du règne animal: mammifères. Paryż: A. Bertrand, 1842, s. 162. (fr.)
  11. J.E. Gray: List of the Specimens of Mammalia in the Collection of the British Museum. London: The Trustees, 1843, s. xxvii. (ang.)
  12. J. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs: für höhere Schulen. Sttutgart: Scheitlin & Krais, 1848, s. x. (niem.)
  13. O. Thomas. An analysis of the mammalian generic names given in Dr. C. W. L. Gloger's ‘Naturgeschichte’ (1841). „The Annals and Magazine of Natural History”. Sixth Series. 15, s. 191, 1895 (ang.). 
  14. G. Perry: Arcana, or, The museum of natural history: containing the most recent discovered objects : embellished with coloured plates, and corresponding descriptions : with extracts relating to animals, and remarks of celebrated travellers; combining a general survey of nature. London: Printed by George Smeeton for James Stratford, 1811, s. plansza i 2 strony. (ang.)
  15. a b c d Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 168. ISBN 978-83-88147-15-9.
  16. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Babyrousa. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-03-06]
  17. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 130, seria: North American Fauna. (ang.)