Bartosz Borowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bartosz Borowski
ilustracja
Data urodzenia 3 czerwca 1978
Imię i nazwisko przy narodzeniu Bartosz Franciszek Borowski
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk, Rosja
Przyczyna śmierci Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku
Miejsce spoczynku cmentarz komunalny w Gorzowie Wielkopolskim
Zawód działacz społeczny, kierowca
Edukacja Akademia Rolnicza w Szczecinie
Rodzice Franciszek Borowski
Danuta Borowska
Małżeństwo Ewelina Sierpień-Borowska[1]
Krewni i powinowaci Anna Maria Borowska (babka) Kamil Borowski
(brat)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Bartosza Borowskiego

Bartosz Franciszek Borowski (ur. 3 czerwca 1978, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – jeden z przedstawicieli Federacji Rodzin Katyńskich wchodzący w skład polskiej delegacji na uroczystości rocznicowe w Katyniu w Rosji, który zginął 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[2].

Życiorys[edytuj]

Prawnuk podporucznika Franciszka Popławskiego, oficera batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza w Łużkach, zamordowanego w 1940 roku w Katyniu, wnuk Anny Marii Borowskiej, syn Danuty i Franciszka Borowskich, brat Kamila[3]

Był absolwentem studiów inżynierskich na Akademii Rolniczej w Szczecinie[4]. Pracował jako kierowca ciężarówki[5]. Był związany z Gorzowską Rodziną Katyńską, w której działała również jego babka, Anna Maria Borowska[6][7]. Wraz z nią wszedł w skład delegacji na uroczystości 70. rocznicy zbrodni katyńskiej w charakterze przedstawiciela Federacji Rodzin Katyńskich[8].

Po katastrofie w Smoleńsku trumna z jego ciałem, zidentyfikowanym przez żonę, Ewelinę Sierpień-Borowską i brata Kamila[9][1], po obrączce[10], została sprowadzona do Polski w dniu 15 kwietnia 2010, gdy do Polski przewieziono trumny ze zwłokami 34 ofiar; w uroczystości powitania na lotnisku Okęcie w Warszawie wziął udział m.in. prezes Rady Ministrów Donald Tusk[11].

16 kwietnia 2010 roku Bartosz Borowski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[12]. 20 kwietnia 2010 został pochowany wraz z Anną Marią Borowską na Cmentarzu Komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim[13]. W pogrzebie, mającym charakter państwowy i odbywającym się zgodnie z ceremoniałem wojskowym, uczestniczyła m.in. reprezentująca rząd minister pracy i polityki społecznej Jolanta Fedak[13]; poprzedziła go msza w Katedrze Wniebowzięcia NMP w Gorzowie, celebrowana przez biskupa ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Stefana Regmunta[14], który w wygłoszonej homilii przypomniał sylwetki zmarłych diecezjan[10].

1 kwietnia 2011 roku w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w parafii pod tym wezwaniem przy ul. Chodkiewicza w Gorzowie Wielkopolskim odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą Annę Marię Borowską i Bartosza Borowskiego, ufundowaną przez Sybiraków z Kół Oddziału Związku Sybiraków w Gorzowie Wielkopolskim oraz Gorzowską Rodzinę Katyńską[15][16].

Przypisy

  1. a b Nekrolog Bartosza Borowskiego. wyborcza.pl, 19 kwietnia 2010. [dostęp 21 września 2010].
  2. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  3. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2011, s. 36, 302. ISBN 978-83-7510-814-9.
  4. Bartosz Borowski. interia.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  5. Anna Maria Borowska i Bartosz Borowski. gazeta.pl, 11 kwietnia 2010. [dostęp 9 września 2010].
  6. Dzisiaj w Gorzowie - pogrzeb dwóch ofiar katastrofy spod Smoleńska. egorzow.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 8 września 2010].
  7. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2011, s. 304. ISBN 978-83-7510-814-9.
  8. Smoleńsk 2010-04-10. federacja-katyn.org. [dostęp 7 września 2010].
  9. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2011, s. 379. ISBN 978-83-7510-814-9.
  10. a b "Pogrzeb ofiar tragedii pod Smoleńskiem", [w:] Gość Zielonogórsko-Gorzowski, nr 17/209, 2 maja 2010, str. 3 [1]
  11. "Wróciliście jako bohaterowie". Kolejne 34 trumny z ofiarami katastrofy wróciły do Polski. gazeta.pl, 15 kwietnia 2010. [dostęp 1 września 2010].
  12. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  13. a b Gorzów żegna dziś dwie ofiary katastrofy pod Smoleńskiem. gazeta.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  14. Gorzów pożegnał Borowskich. gorzow24.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 1 września 2010].
  15. Gorzów Wlkp.: odsłonięto tablicę poświęconą pamięci gorzowian zmarłych w Smoleńsku. ekai.pl, 1 kwietnia 2011. [dostęp 16 kwietnia 2011].
  16. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2011, s. 381. ISBN 978-83-7510-814-9.