Behem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Behem.svg

Behem (Behem I, Behm, Bem) – polski herb szlachecki, z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Na tarczy dwudzielnej w słup w polu prawym srebrnym gryf zielony w lewo, w lewym czerwonym baran wspięty.

W klejnocie nad hełmem w koronie gryf i baran jak na tarczy.

Labry: Z prawej zielone, podbite srebrem, z lewej czerwone, podbite srebrem.

Baran pochodzi z herbu Junosza. Piotr Behem został doń adoptowany przez Stanisława Karnkowskiego, z jednoczesnym zezwoleniem na rozszerzenie własnego herbu[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 1 lipca 1570 roku[2]. senatorowi gdańskiemu Piotrowi Behemowi[3]. Identyczny merytorycznie herb otrzymali nobilitacją galicyjską Jakub, Jan i Andrzej von Bem 4 kwietnia 1803 roku. Podobnego herbu miała używać rodzina Bem de Cosban, Sławomir Górzyński spekuluje, że herb z 1803 roku może doń nawiązywać[4].

Herbowni[edytuj]

Bauman, Bem (Behem – Behm), Bochnia, Mączewski.

Znani herbowni[edytuj]

Przypisy

  1. Anna Wajs: Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Warszawa: DiG, 2001. ISBN 83-7181-173-X.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 16. ISBN 83-7181-217-5.
  3. Juliusz Karol Ostrowski przypisuje Piotrowi Behemowi herb Behem II, jednak Tadeusz Gajl powołując się na Niesieckiego, Siebmachera i Szymańskiego przypisuje Piotrowi Behemowi herb Behem. Podobnie podaje Adam Boniecki oraz strona internetowa o rodzinie i herbie
  4. Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG, 1999, s. 68. ISBN 83-7181-110-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]