Bell Labs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nokia Bell Labs
Logo
Ilustracja
Główna siedziba firmy
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan  New Jersey
Siedziba Murray Hill, New Jersey
Adres 600 Mountain Avenue
Murray Hill, NJ[1]
Data założenia 1925
Położenie na mapie New Jersey
Mapa konturowa New Jersey, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Nokia Bell Labs”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Nokia Bell Labs”
Ziemia40°40′59″N 74°24′02″W/40,683056 -74,400556
Strona internetowa

Nokia Bell Labs[2] – oddział badawczy i wdrożeniowy fińskiej firmy telekomunikacyjnej Nokia, oryginalnie założony jako centrum badawcze firmy AT&T.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w 1925 z inicjatywy Waltera Gifforda, prezesa American Telegraph and Telephone (AT&T) z wydziału rozwojowego przedsiębiorstwa Western Electric. Laboratoria należały w 50% do Western Electric i 50% do AT&T.

Pierwotnie dział rozwojowy ulokowany był w przy ulicy 463 West Street w Nowym Jorku, ale w czasie II WŚ został częściowo przeniesiony poza miasto[3]. Główny ośrodek zlokalizowano w Murray Hill, 33 km na zachód od NYC. W latach 60. do Murray Hill przenoszono coraz więcej biur w tym wszystkie nowojorskie. Pracowało tam 3 tysiące osób z czego ok. 1/3 posiadało tytuły doktorskie[3].

Zajmowano się tam szerokim spektrum badań technologicznych. Oddział dzielił się na 3 sekcje: badawczą, budowy systemów, rozwojową. Pierwsza zgłębiała praktyczne zastosowania takich działów nauki jak: matematyka, fizyka, nauki materiałowe, nauki behawioralne, teoria programowania komputerowego, kładąc podstawy pod współczesną telekomunikację. Dział inżynieryjny zajmował się budową skomplikowanych systemów dla sieci telekomunikacyjnych, zaś rozwojowy – największy z trzech – projektowanie systemów zarówno sprzętowych, jak i programistycznych dla telekomunikacji.

John Bardeen, William Bradford Shockley i Walter Houser Brattain opracowali tutaj w 1947 pierwszy tranzystor, za co w 1956 roku otrzymali Nagrodę Nobla z dziedziny fizyki[4].

W laboratoriach wynaleziono ogniwo fotowoltaiczne, tranzystor, laser, fotokomórkę, elektroniczne centrale telefoniczne, telekomunikację satelitarną, procesor optyczny, stereofoniczny zapis dźwięku. Z Bell Labs wywodzi się także system operacyjny Unix oraz język programowania C, opracowany przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona na początku lat 70. XX wieku oraz język C++ rozwinięty przez Bjarne Stroustrupa w latach 80.

AT&T wydzieliła Bell Labs w 1996 wraz z większością swych oddziałów zajmujących się osprzętem jako nowe przedsiębiorstwo Lucent Technologies. Niewielka grupa badaczy pozostała w ramach AT&T jako AT&T Laboratories. W roku 2016 weszło w skład przedsiębiorstwa Nokia, w wyniku przejęcia spółki Alcatel-Lucent.

Bell Laboratories zostało dopisane w czerwcu 1999 do Księgi rekordów Guinnessa jako najbardziej nagradzane Nagrodą Nobla. Do 2021 15 pracowników laboratoriów zostało dziewięciokrotnie nagrodzonych medalem noblowskim:[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Murray Hill, New Jersey, US, Nokia Bell Labs [dostęp 2021-04-19] (ang.).
  2. History, Nokia Bell Labs [dostęp 2021-04-19] (ang.).
  3. a b Kernighan 2021 ↓, s. 16.
  4. Kernighan 2021 ↓, s. 20.
  5. Global recognition for groundbreaking discovery, Bell Labs [dostęp 2018-10-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]