Bella Achmadulina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bella (Biełła) Achmadulina
ros. Изабелла Ахатовна Ахмадулина
Bella Achmadulina
Ilustracja
Fotografia Achmaduliny podczas ceremonii Państwowej Nagrody Federacji Rosyjskiej
12 czerwca 2005
Imię i nazwisko Izabiełła Achatowna Achmadulina
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1937
Moskwa
Data i miejsce śmierci 29 listopada 2010
Pieriediełkino
Narodowość rosyjska, tatarska, włoska
Język rosyjski
Alma Mater Instytut Literacki imienia Gorkiego
Dziedzina sztuki liryka, scenariusz, esej
Ważne dzieła

Struna

Bella (Biełła) Achatowna Achmadulina (ros. Белла Ахатовна Ахмадулина; ur. 10 kwietnia 1937 w Moskwie, Rosyjska Federacyjna SRR, zm. 29 listopada 2010 w Pieriediełkinie, Federacja Rosyjska) – rosyjska poetka, uważana za następczynię Anny Achmatowej[1]. Zaliczana do tzw. pokolenia XX Zjazdu - twórców antystalinowskich. Autorka popularnych wierszy sensualistycznych, cechujących się śpiewnością.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Moskwie, w rodzinie mającej korzenie włoskie i tatarskie. Używała skróconej formy swojego pełnego imienia Izabiełła (Изабелла). Publikowała wiersze od 1955. Zamieszczono je w znanym rosyjskim almanachu literackim Taruskie Stronice (Тарусские страницы) redagowanym przez Konstantina Paustowskiego. Występowała na wieczorach poetyckich razem z Jewgienijem Jewtuszenką i Andriejem Wozniesienskim. Przez krytyków uważana za autorkę oryginalną, kreująca w utworach właściwy jej świat wyobraźni artystycznej, przez co tworzone teksty otrzymywały szerszy kontekst intelektualny i charakteryzowały się coraz większą złożonością literackiej asocjatywności. Tworzyła też poematy, nazywane niekiedy fantastycznymi nowelami poetyckimi.

Przez pewien czas była żoną Jewgienija Jewtuszenki. Przyjaciółka Bułata Okudżawy.

Została odznaczona m.in. Orderem Zasług dla Ojczyzny II i III klasy (2007, 1997) oraz Orderem Przyjaźni Narodów (1984). Laureatka Nagrody Państwowej ZSRR (1989), Nagrody Prezydenta Federacji Rosyjskiej (1998) i Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej (2004).

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zbiory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • 1962 - Struna[2] (ros. Струна)
  • 1968 - Oznob (ros. Озноб)
  • 1969 - Uroki muzyki (ros. Уроки музыки)
  • 1975 - Stichi (ros. Стихи)
  • 1977:
    • Sny o Gruzii (ros. Сны о Грузии)
    • Mietiel (ros. Метель)
    • Swiecza (ros. Свеча)
  • 1983 - Tajna (ros. Тайна)
  • 1988:
    • Stichotworienija (ros. Стихотворения)
    • Izbrannoje (ros. Избранное)
    • Stichi (ros. Стихи)
  • 1989 - Sad (ros. Сад)
  • 1991 - Pobierieżje (ros. Побережье)
  • 1994 - Łariec i klucz (ros. Ларец и ключ)
  • 1995:
    • Szum tiszyny (ros. Шум тишины)
    • Griada kamniej (ros. Гряда камней)
    • Samyje moi stichi (ros. Самые мои стихи)
    • Zwuk ukazujuszczij (ros. Звук указующий)
  • 1996 - Odnażdy w diekabrie (ros. Однажды в декабре)
  • 1997:
    • Soziercanije stieklannogo szarika (ros. Созерцание стеклянного шарика)
    • Mig bytija (ros. Миг бытия)
  • 1996-1999 - Nieczajanije (ros. Нечаяние)
  • 1999 - Wozle jolki (ros. Возле ёлки)
  • 2000:
    • Druziej moich priekrasnyje czerty (ros. Друзей моих прекрасные черты)
    • Stichotworienija. Essie (ros. Стихотворения. Эссе)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klimowicz T., Przewodnik po współczesnej literaturze rosyjskiej i jej okolicach (1917-1996), TPPW, Wrocław 1996, ​ISBN 83-7091-026-2​ [s. 331, druga kolumna, pierwszy i drugi wiersz]
  2. Struna: Wiersze wybrane • Achmadulina Bella • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Klimowicz, Przewodnik po współczesnej literaturze rosyjskiej i jej okolicach (1917-1996), Wrocław: TPPW, 1996, s. 800, ISBN 83-7091-026-2, OCLC 830124751.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]