Białogarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°39′8″N 17°39′12″E

- błąd

38 m

WD

54°39'N, 17°39'E, 54°39'9.18"N, 17°39'12.20"E

- błąd

2262 m

Odległość

346 m

Białogarda
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

lęborski

Gmina

Wicko

Liczba ludności (2006)

223

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

84-352[1]

Tablice rejestracyjne

GLE

SIMC

0752473

Położenie na mapie gminy Wicko
Mapa konturowa gminy Wicko, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Białogarda”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Białogarda”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Białogarda”
Położenie na mapie powiatu lęborskiego
Mapa konturowa powiatu lęborskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Białogarda”
Ziemia54°39′08″N 17°39′12″E/54,652222 17,653333

Białogarda (kaszb. Bielogarda, lub też Bielegarda, Biôłô Garda, Biôłgarda, niem. Belgard)[2]wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko[3][4], przy drodze wojewódzkiej nr 214. Najbliższą stacją kolejową PKP jest Lędziechowo na trasie linii kolejowej Lębork-Łeba.

W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie słupskim.

Integralne część wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Białogarda[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1014688 Nadolnik część wsi
1014725 Wagowa część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stary gród Pomorzan, w latach 1233-1262 siedziba księcia białogardzkiego Racibora. Po zdobyciu Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków upadek miejscowości i utrata znaczenia na rzecz położonego na południu Lęborka[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[6] na listę zabytków wpisany jest kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. św. Jana Chrzciciela, 1890, nr rej.: A-1764 z 24.11.2005.

kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela zbudowany został w stylu neogotyckim.

Ponadto we wsi znajdują się widoczne pozostałości grodziska Racibora oraz nieczynny młyn wodny nad Strugą Białogardzką przy DW214.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 25 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 105, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021, s. 60 [dostęp 2020-03-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]