Biegus rdzawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biegus rdzawy
Calidris canutus[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Rodzina bekasowate
Podrodzina biegusy
Plemię Calidrini
Rodzaj Calidris
Gatunek biegus rdzawy
Synonimy

Tringa Canutus Linnaeus, 1758[2]

Podgatunki[1]
  • C. canutus canutus (Linnaeus, 1758)
  • C. canutus piersmai Tomkovich, 2001
  • C. canutus rogersi (Mathews, 1913)
  • C. canutus roselaari Tomkovich, 1990
  • C. canutus rufa (A. Wilson, 1813)
  • C. canutus islandica (Linnaeus, 1767)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg i trasy migracji podgatunków biegusa rdzawego
Jajo

Biegus rdzawy[4] (Calidris canutus) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Zamieszkuje wybrzeża wszystkich kontynentów oprócz Antarktydy.

Występowanie 
Zamieszkuje w zależności od podgatunku[2][5]:
Cechy gatunku 
W upierzeniu godowym samiec ma rdzawobrązowy wierzch ciała. Pióra na grzbiecie są biało obrzeżone. Spód ciała rdzawy. Kuper biały. Brzuch i podogonie rozjaśnione, niekiedy nawet białe. Ogon szary z ciemnym, poprzecznym prążkowaniem. Prosty dziób i nogi czarne. Samica ubarwiona podobnie, lecz kolor rdzawy jest mniej intensywny. W szacie spoczynkowej wierzch ciała u obu płci jest szaropopielaty, a spód biały. Podobnie ubarwione są osobniki młodociane. C. c. islandica ma jaśniejszy spód, a pióra na wierzchu ciała w szacie godowej są obrzeżone żółtawo. C. c. rogersi jest bledszy, a rozjaśnienie na brzuchu zajmuje większą powierzchnię. C. c. rufa jest najbledszym podgatunkiem o czystobiałym brzuchu. C. c. roselaari jest bardziej kontrastowo ubarwiony, z ciemniejszym brzuchem i podogoniem.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 24–26 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 50 cm
waga ok. 80–200 g
Biotop 
Tundra z dużą ilością traw, zazwyczaj w pobliżu morskiego brzegu.
Gniazdo 
Na ziemi, czasem na skalnym występie.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w czerwcu-lipcu 4, rzadko 3 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 21 dni przez obydwoje rodziców. Pisklętami opiekuje się wyłącznie samiec.
Pożywienie 
Bezkręgowce, jednak w przypadku niedoborów pokarmu zjada również rośliny.
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Calidris canutus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Van Gils, J., Wiersma, P. & Sharpe, C.J.: Red Knot (Calidris canutus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-18].
  3. Calidris canutus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Arenariinae Stejneger, 1885 (1840) - biegusy (wersja: 2019-11-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-18].
  5. F. Gill, D. Donsker (red.): Sandpipers, snipes, coursers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-11-18].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]