Bielice (powiat nowosolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Bielice w innych znaczeniach tego słowa.
Bielice
Pałac w Bielicach
Pałac w Bielicach
Rodzaj miejscowości przysiółek wsi
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Kożuchów
Liczba ludności (2005) 111
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 67-120 Lasocin[1]
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0910280
Położenie na mapie gminy Kożuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Kożuchów
Bielice
Bielice
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Bielice
Bielice
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Bielice
Bielice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bielice
Bielice
Ziemia51°43′05″N 15°40′55″E/51,718056 15,681944

Bielice – (niem. Bielitz) - przysiółek wsi Lasocin w Polsce, położony w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów[2][3].

W latach 1975–1998 przysiółek należał administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Beliz 1220, Bielicz 1245, Bielitz 1887 do 1945, Bielice od 1945 r.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wieś jest wzmiankowana w 1220 r. (Beliz). Następna wzmianka o miejscowym sołtysie, Hansie Roze, pochodzi z 1432 r. Przez kolejne lata majątek często zmieniał właścicieli. W 1865 r. zakupił go Ernst Heinrich Oswald Nickisch von Rosenegk, który przebudował pałac i folwark do stanu obecnego. Na początku XX w. funkcjonowała w pobliżu kopalnia węgla brunatnego "Emma" eksploatowana była podziemnie za pomocą wyrobisk dochodzących do szybów "Barbara", "Juliusz" oraz "otto". Właścicielem była firma Braun – Kohlengrube Neustädtel – Bielitz. Podczas wojny przy kopalni utworzono obóz pracy dla jeńców radzieckich. Po II wojnie światowej kopalnia zmieniła nazwę na Maria. Kopalnia została zlikwidowana 30.06.1960 roku. Ostatnim właścicielem majątku był Friedrich Rosenegk, który wraz z żoną został zastrzelony w Bielicach w 1945 r. prawdopodobnie przez żołnierzy radzieckich. Po wojnie utworzono w folwarku PGR. Po jego likwidacji w połowie lat 90 XX w. przez jakiś czas był nieużytkowany. Obecnie mieści się tutaj prywatna stadnina koni.

Właściciele wsi

  • połowa XVI wieku – połowa XVII wieku ród von Knobelsdorff
  • około 1670-1704 von Seher
  • 1704-1714 von Braun
  • 1746-1828 von Glaubitz
  • 1826-1836 Munk
  • 1836-1844 Schultz
  • 1844-1865 Eltester
  • 1865-1945 von Rosenegk

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

 Osobny artykuł: Pałac w Bielicach.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 38. [dostęp 31.1.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzejewski, T., Miejscowości powiatu nowosolskiego rys historyczny, Nowa Sól, Muzeum Miejskie w Nowej Soli, 2004
  • Andrzejewski, T. i inni, Kożuchów zarys dziejów, Kożuchów, Kożuchowski Ośrodek Kultury i Sportu "Zamek", 2003
  • Karta tytułowa kopalni Maria w Bielicach z roku 1958