Bitwa pod Villaviciosą (1710)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojna o sukcesję hiszpańską

CarpiChiariCremonaKaiserswerthSanta MartaLuzzaraKadyksFriedlingenZatoka VigoSchmidmühlenHöchstädt an der DonauSpeyerbachDonauwörthVillingenBlenheimMalagaGibraltarBarcelona (I)Santa Cruz de TenerifeCabrita PointCassanoCalcinatoRamilliesTurynCastiglioneAlmansaDungenessLizard PointTulonOudenaardeCartagenaLilleWijnendaalMalplaquetDouai (I)AlmenarSaragossaBrihuegaVillaviciozaRio de JaneiroDenainDouai (II)

Bitwa pod Villaviciosą – starcie zbrojne w prowincji Guadalajara, które miało miejsce 10 grudnia 1710 podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.

Wstęp[edytuj | edytuj kod]

Po zwycięstwach odniesionych pod Almenarą (27 lipca) i pod Saragossą (20 sierpnia) wojska sprzymierzonych wspierające Karola Habsburga po raz drugi zdobyły Madryt, do którego arcyksiążę wkroczył 21 sierpnia. Jednakże inwazja z 1710 r. okazała się powtórką poprzedniej, z 1706 roku. Licząca 23 000 żołnierzy armia sprzymierzonych pomniejszona została o 2 000 ludzi wskutek strat poniesionych w ostatnich dwóch bitwach; kolejne straty wynikły z ciągłych utarczek z partyzantką hiszpańską. Ponadto wbrew oczekiwaniom zawiedli ze wsparciem Portugalczycy.

Tymczasem siły hiszpańskie zostały zreorganizowane przez księcia de Vendôme. Nie mogąc utrzymać się w stolicy i jej rejonie, sprzymierzeni ostatecznie rozpoczęli odwrót do Katalonii. Sam arcyksiążę opuścił armię zabierając ze sobą 2 000 kawalerii i jako pierwszy pospiesznie wycofał się do Barcelony. Reszta wojsk ze względu na trudności aprowizacyjne podjęła marsz rozdzielona na dwie części. Generał Guido von Starhemberg z główną siłą liczącą 12 000 ludzi znajdował się o dzień drogi marszu przed 5-tysięczną kolumną wojsk angielsko-holenderskich pod wodzą lorda Stanhope. Na wieść o tym Vendôme postanowił wykorzystać okazję, dopadając Anglików i 9 grudnia zniszczył ich siły pod Brihuegą.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Starhemberg, do którego późno dotarła wiadomość o trudnym położeniu sojuszników, spiesznie pomaszerował na pomoc. Pod Villaviciosą natknął się na zwycięskie wojska Vendôme'a (20 000 ludzi). Doszło do zaciekłego i krwawego boju, w wyniku którego Austriacy wycofali się z pola bitwy porzucając artylerię. Zapadająca noc uniemożliwiła wojskom francusko-hiszpańskim podjęcie pościgu.

Następstwa[edytuj | edytuj kod]

Austriacy stracili 3 500 zabitych i rannych, Hiszpanie i Francuzi – tyleż. Pobite wojska cesarskie kontynuowały trudny odwrót do Katalonii. W drodze nieustanie były atakowane przez miejscowych partyzantów oraz kawalerię hiszpańską. Kiedy 6 stycznia 1711 Starhemberg dotarł do Barcelony (było to jedyne miejsce w Hiszpanii, gdzie uznawano władzę arcyksięcia Karola), pozostało mu zaledwie 6–7 tys. ludzi.

Wydarzenia te przesądziły o losie tronu hiszpańskiego, który ostatecznie przypadł Filipowi V. Arcyksiążę Karol w kwietniu 1711 został ogłoszony cesarzem Austrii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1967

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]