Przejdź do zawartości

Bogusław Sonik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bogusław Sonik
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Bogusław Andrzej Sonik

Data i miejsce urodzenia

3 grudnia 1953
Kraków

Zawód, zajęcie

dziennikarz, polityk

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Stanowisko

poseł do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji (2004–2014, 2018–2019), poseł na Sejm VIII i IX kadencji (2015–2018, 2019–2023)

Partia

SKL (1998–2002)
PO (2002–2023)

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Świadek Historii

Bogusław Andrzej Sonik (ur. 3 grudnia 1953 w Krakowie) – polski polityk i dziennikarz, samorządowiec, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji (2004–2014, 2018–2019), poseł na Sejm VIII i IX kadencji (2015–2018, 2019–2023).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył X Liceum Ogólnokształcące im. KEN w Krakowie, następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Po śmierci Stanisława Pyjasa był wśród założycieli SKS. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, był m.in. wiceprzewodniczącym zarządu Regionu Małopolskiego związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 15 października 1982. Po zwolnieniu pracował w wydawnictwie „Znak”, współtworzył też pisma drugiego obiegu.

W 1983 udał się na emigrację do Francji. Był m.in. korespondentem Radia Wolna Europa[1]. W 1990 został dyrektorem Instytutu Polskiego oraz ministrem pełnomocnym w Paryżu. W 1996 powrócił do Polski, obejmując stanowisko dyrektora Festiwalu Kraków 2000 – Europejska Stolica Kultury. Jest również założycielem oraz przewodniczącym powstałego w 2002 Stowarzyszenia Maj 77[2].

Od 1998 należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, będącego częścią Akcji Wyborczej Solidarność. W latach 1998–2004 był radnym sejmiku małopolskiego, zajmując do 2002 stanowisko przewodniczącego. W 2002 przystąpił do Platformy Obywatelskiej, z ramienia której w 2004 został posłem do PE, a w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję w okręgu małopolsko-świętokrzyskim[3]. W 2014 nie został wybrany na kolejną kadencję[4], uzyskał natomiast w tym samym roku mandat radnego sejmiku małopolskiego[5], w sejmiku objął funkcję przewodniczącego klubu radnych PO. W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych z listy wyborczej PO w okręgu krakowskim. Otrzymał 11 715 głosów, uzyskując mandat posła na Sejm VIII kadencji[6]. W 2018 powrócił w skład Europarlamentu, przyjmując mandat europosła zwolniony przez nowo wybranego prezydenta Kielc Bogdana Wentę[7]. W 2019 nie uzyskał reelekcji do PE[8]. W wyborach w tym samym roku uzyskał natomiast mandat posła na Sejm IX kadencji z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 17 465 głosów[9]. W maju 2023 zrezygnował z członkostwa w PO[10], a w lipcu tego samego roku w klubie parlamentarnym KO[11]. Nie wystartował w wyborach parlamentarnych w 2023[12]. W wyborach samorządowych w 2024 wystartował do sejmiku z listy Trzeciej Drogi[13].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[14], a w 2012 Krzyżem Wolności i Solidarności[15].

W 2010 uznany za najbardziej pracowitego europosła (nagroda MEP Awards) w kategorii energia[16]. Wszedł również w skład kapituły Medalu „Niezłomnym w słowie”[17]. W 2013 został laureatem nagrody honorowej „Świadek Historii” przyznanej przez Instytut Pamięci Narodowej[18].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Lilianą Sonik, ma dwoje dzieci. Jest kuzynem Rafała Sonika.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogusław Sonik. boguslawsonik.pl. [dostęp 2012-02-26].
  2. Geneza powstania. maj77.org.pl. [dostęp 2012-11-26].
  3. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-08-08].
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-08-08].
  5. Znamy nowy skład małopolskiego sejmiku. malopolskie.pl, 20 listopada 2014. [dostęp 2014-11-21].
  6. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  7. M.P. z 2018 r. poz. 1115.
  8. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-30].
  9. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  10. Jonasz Jasnorzewski, Robert Mazurek: Sonik w RMF FM: Dziś odchodzę z Platformy. rmf24.pl, 9 maja 2023. [dostęp 2023-05-09].
  11. Sonik: Odchodzę z klubu Koalicji Obywatelskiej. tvp.info, 27 lipca 2023. [dostęp 2023-07-27].
  12. Bogusław Sonik nie wystartuje z listy Trzeciej Drogi. Polityk rezygnuje z udziału w wyborach: „Chciałem odzyskać wolność”. wpolityce.pl, 23 sierpnia 2023. [dostęp 2023-08-23].
  13. Serwis PKW – Wybory 2024. [dostęp 2024-03-26].
  14. Podziękowanie za zasługi w umacnianiu wolności. prezydent.pl, 11 listopada 2014. [dostęp 2014-11-11].
  15. M.P. z 2013 r. poz. 254.
  16. Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. uniaeuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2011-11-16].
  17. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 2012-10-13].
  18. W Krakowie wręczono nagrody honorowe „Świadek Historii”. ipn.gov.pl, 23 czerwca 2021. [dostęp 2021-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]